“ลักหลับ🔞”

วันต่อมา… มีนาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง ร่างกายยังอ่อนเพลียเล็กน้อย เธอขยับตัวเบา ๆ พลางหลุดครางในลำคอเบาๆ “อื้อ…” เสียงครางแผ่วเบาของคนเพิ่งตื่น เธอค่อย ๆ ปรับสายตาให้ชินกับแสงแดดอ่อน ๆ ที่สาดส่องเข้ามาในห้อง ก่อนจะมองไปรอบ ๆ ห้องนอนด้วยสีหน้าที่ยังง่วงงุน ร่างกายของเธอตอนนี้รู้สึกเจ็บปวดระบมไปหมด โดยเฉพาะตรงช่วงขาและสะโพก ตรงช่องรักยังคงรู้สึกแสบร้อนและบวมเล็กน้อยจากความหนักหน่วงเมื่อคืน มีนากลืนน้ำลายลงคอ มือเล็ก ๆ ยกขึ้นมาถูใบหน้าเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองคนที่นอนหลับสนิทอยู่ข้าง ๆ ธาดายังนอนหลับสนิทเหมือนคนตาย ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด ตอนนี้ทั้งเธอและเขามีเพียงผ้าห่มผืนสีขาว ผืนเดียวที่ปกปิดร่างกายของทั้งสองไว้อย่างหลวม ๆ มีนามองสภาพห้องรอบ ๆ แล้วก็อดที่จะทำหน้างงไม่ได้ ห้องเละเทะไปหมด เสื้อผ้ากระจัดกระจายเกลื่อนกลาดไปทั่วพื้น บนโซฟา บนโต๊ะข้างเตียง แม้แต่เสื้อเชิ้ตข