นาน ๆ จะได้มีเพื่อนดื่มหนักขนาดนี้ผมก็จัดเต็มเรียกว่าเมาหัวราน้ำไปเลยละครับ กว่าจะกลับก็ปาไปห้าทุ่ม ผมเพิ่งมีโอกาสได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูถึงได้เห็นสายโทรเข้ามาแต่ไม่ได้รับสองสาย กดดูก็เห็นเป็นชื่อที่คุ้นตา ‘แม่ทูนหัว’ ก่อนหน้านี้ผมโทรบอกอรแล้วว่าจะกลับดึก แต่ปกติดึกของผมไม่เคยเกินสามทุ่ม นี่เล่นปาไปซะเกือบเที่ยงคืนเขาคงจะเป็นห่วงผมนั่นแหละ
พอเปิดประตูเข้ามาผมก็เห็นไอ้เสือนอนกอดแม่มันอยู่ ถัดไปข้าง ๆ ก็เป็นตุ๊กตาเสือโคร่งตัวใหญ่ที่มันเคยอ้อนขอให้ผมซื้อให้ตอนวันเกิดครบรอบห้าขวบ จะว่าผมตามใจลูกก็ได้นะครับ แต่ใครจะไปต้านทานสายตาขี้อ้อนของมันได้ล่ะ ถึงหน้าตามันจะคล้ายผมอย่างกับแกะ แต่แววตาซื่อ ๆ ของมันเหมือนกับแม่ไม่มีผิด
ฟอดดดด
“ผัวกลับมาแล้วจ้ะเมียจ๋าาา”
พอเมากรึ่ม ๆ นี่ปากหวานใช้ได้เลยแหละ แต่ดูเหมือนจะไม่ถูกใจคนที่รออยู่บ้าน เขางัวเงียหันมามองหน้าผมอย่างไม่สบอารมณ์
“ไปไหนมา”
“ไปกินเลี
