ตอนที่ 28 ผมไปด้วย เช้าวันต่อมา บรรยากาศภายในคฤหาสน์ดูเงียบสงบกว่าทุกวัน แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าเริ่มสาดส่องผ่านผ้าม่านราคาแพง ชลธารตื่นขึ้นมาด้วยความสดใสหลังจากที่เมื่อวานเขาได้มีความสุขอย่างเปี่ยมล้นกับวรรณาในห้องครัว ความรักที่เขามีต่อเมียสาวดูจะเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน จนเขาตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้วที่จะมอบรางวัลสุดพิเศษให้กับเธอและตัวเขาเอง ชลธารเดินออกจากห้องนอนใหญ่ มุ่งหน้าไปยังห้องนอนของลูกชายคนเดียวที่อยู่สุดทางเดิน เขาหยุดยืนหน้าประตูบานไม้สักสลักลายอย่างดี ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะเบา ๆ เป็นจังหวะ ก๊อก ก๊อก ก๊อก... ไม่มีเสียงตอบรับจากคนข้างใน ชลธารยิ้มขำในลำคอ เขารู้ดีว่าชลธีร์ไม่ใช่คนตื่นเช้านักหากไม่มีเรื่องจำเป็นจริง ๆ เขาจึงถือวิสาสะบิดลูกบิดเข้าไปช้า ๆ พบว่าภายในห้องยังคงมืดสนิทด้วยผ้าม่านทึบแสง ร่างสูงใหญ่ของลูกชายยังคงนอนแผ่หลับสนิทอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา “ธีร์... ธีร์ลูก ตื่นได้แล้ว

