เช้าวันต่อมา
ริกเกอร์ตื่นแต่เช้าเพราะมีประชุมที่บริษัท ส่วนแสนดีนั้นไม่มีเรียน ยังคงนอนหลับสนิทไม่รู้ตัว เพราะเหนื่อยจากคืน
จุ๊บ
"ไปทำงานก่อนนะ"เขาเดิมไปหอมแก้ม บอกเด็กน้อยขี้เซา
"อื้อออ ไปแล้วหรอยังเช้าอยู่เลย"เด็กน้อยลืมตาบิดขี้เกียจ ถามเสียงงัวเงียและงอแง
"มีประชุม อย่าลืมลงไปกินข้าวล่ะ"
"จุ๊บหน่อย"เธอชูแขนขึ้นอ้อน ริกเกอร์เห็นก็ยิ้มเอ็นดูแล้วก้มลงไปจุ๊บ
จุ๊บ
"^^"เด็กน้อยฉีกยิ้มหวาน ตาก็ค่อยๆ ปิดลง ทั้งที่ริกเกอร์ยังไม่ได้ลุกไปไหนด้วยซ้ำ
"ขี้เซาจริงๆ "ริกเกอร์ส่ายหัว แล้วตัดใจลุกเดินออกจากห้องลงไปขึ้นรถไปทำงาน
เสียงเครื่องยนต์ของรถสามสี่คันวิ่งออกจากบ้าน ทำให้เด็กน้อยได้สติคิดได้ รีบลุกเดินไปเปิดผ้าม่านดู
"จะไปด้วย! "เธอบอกน้ำตาคลอ รู้สึกโกรธตัวเองที่เอาแต่นอนจนลืมคิด จะให้ตามไปตอนนี้ก็ดูงี่เง่าเกินไป เธอจึงรอเวลาหาข้ออ้างไปเจอ
สายแก่ของวันเด็กน้อยเดินลงมาที่ห้องครัว ลงมาทำ
