มือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนโอบหลังบางขึ้นมาช้าๆ ลูบปลอบเหมือนต้องการให้เธอรู้ว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาจะประคองเธอไว้เสมอ ส่วนอีกมือก็ไล้ปลายนิ้วไปตามแนวต้นคอ ก่อนจะประคองท้ายทอยเธอไว้เบาๆ ราวกับกลัวว่าเพียงออกแรงมากไปสักนิด เธออาจสลายไปจากอ้อมแขนเขา
ลัลน์ลลิตตอบรับสัมผัสนั้นอย่างไม่ทันตั้งตัว เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังละลายอยู่ในความอบอุ่นของเขา ท้องที่เคยปั่นป่วนจากอาการแพ้ท้องพลันสงบลงอย่างน่าแปลกใจ เมื่อกี้เธอยังเวียนหัว คลื่นไส้จนแทบลุกไม่ขึ้น แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกว่าความหนักอึ้งในอกค่อยๆ คลายออกไปทีละนิด
เสียงในหัวที่เคยโยนคำถามซ้ำๆ ว่า
“เราจะอยู่กับผู้ชายคนนี้ได้จริงๆ เหรอ”
เงียบลงอย่างน่าประหลาด เหลือเพียงเสียงหัวใจของเธอกับเขาที่เต้นประสานกันไปมา
เมื่อปลายลิ้นของเขาแตะลงมาเบาๆ ราวกับกำลังขออนุญาตสำหรับการกระทำที่ลึกซึ้งขึ้นอีกนิด เธอกลับไม่ถอยหนีอย่างที่เคยทำ หากแต่ปล่อยให
