“คุณลัลน์” น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มบาง
“พักเที่ยงแล้ว ไปกินข้าวด้วยกันมั้ยครับ?”
เธอเงยหน้าขึ้นนิดหนึ่ง พยายามรักษาท่าทีให้เป็นปกติ
“ขอบคุณค่ะ แต่ฉันนัดอรไว้แล้ว”
เมฆินทร์ยกคิ้วเล็กน้อย ชื่อที่เธอบอกน่าจะหมายถึงอรดีคนที่เป็นเพื่อนของเธอที่ทำอยู่แผนกเดียวกันซึ่งเขาได้พบตอนที่มีการต้อนรับเขาเมื่อเช้านี้
“งั้นก็พาเพื่อนคุณมาด้วยสิครับ ผมจะได้เลี้ยงทั้งคู่เลย”
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณไปเถอะ ฉันไม่อยากรบกวน”
“ถือว่าเป็นมื้อทำความรู้จักระหว่างหัวหน้าใหม่กับลูกน้องก็แล้วกันนะ” เขาพูดเรียบๆ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความแน่วแน่
“ผมมีเพื่อนร่วมงานอีกคนอยากแนะนำให้พวกคุณรู้จักเหมือนกัน”
“ใครเหรอคะ?”
“เค้าชื่อวัชร์ เป็นมือซ้ายคนสนิทของผมเอง ปกติผมให้เค้าช่วยดูแลงานที่ฮ่องกงกับเซี่ยงไฮ้ คนนี้เค้าประสานงานเก่งผมเลยให้มาช่วยดูแลทางนี้ด้วยกัน เพราะผมคงไม่ได้เข้าบริษัททุกวัน คุณกับเพื่อน
