ตอนที่ 13 คืนร้อน

ชายหนุ่มมองอาการของเธออยู่ครู่หนึ่งก็เดาได้ทันทีว่าเธอไม่ได้เมาธรรมดา แต่น่าจะเกิดจากฤทธิ์ยาบางอย่าง เขาจึงได้เปลี่ยนทิศทางจากลิฟต์ที่จะพาเธอขึ้นสู่ชั้นบน เปลี่ยนเป็นทางออกด้านหลังที่ตรงไปยังลานจอดรถใต้ดินแทน เพราะหากปล่อยเธอไปสภาพนี้ก็ไม่รู้ว่าเธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง “ทนหน่อยนะคนสวย ผมจะช่วยคุณเอง...” ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนดีกว่าใคร แต่เพียงแค่คิดว่าจะมีใครได้แตะต้องร่างกายหอมกรุ่นนี้ เขาก็นึกอยากจะใช้ปืนจ่อขมับของมันแล้วลั่นไกในทันที หลังจากพาเธอมาจนถึงเพนต์เฮาส์ส่วนตัว เขาก็วางเธอลงบนเตียงอย่างนุ่มนวลพลางมองเรือนร่างงดงามภายใต้เดรสตัวสวยนั้นอย่างพึงพอใจ หญิงสาวผวาเข้ากอดเขาทันทีเมื่อผละออก ริมฝีปากเธอแตะลงบนซอกคอของเขาแล้วดูดงับอย่างคนที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ สองมือน้อยลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างกำยำจนเขาเองก็แทบจะทนไม่ไหวอยู่รอมร่อ แต่เขาไม่นิยมขืนใจใคร ชายหนุ่มจึงดันตัวเธอออก เบือนหน้าหนีภาพนั้นแล้วเดินไปหาน้ำเย็นมาให้เธอดื่ม “ดื่มให้หมดแล้วนอนซะ ถ้ายังดับความร้อนในร่างกายคุณไม่ได้ก็ไปอาบน้ำเย็นๆ จะแช่ในอ่างทั้งคืนก็ตามใจ ไว้รอพรุ่งนี้คุณมีสติแล้วผมจะพาคุณไปส่งเอง” เขาบอกก่อนจะลุกขึ้นแต่เธอกลับคว้ามือนั้นไว้หลังจากดื่มน้ำหมดแก้ว “อย่าไป” “คุณไม่มีสติ และคุณต้องเสียใจแน่ที่พูดแบบนี้ออกมา” “ได้โปรด...ฉันอยากให้...คุณช่วย...” “แน่ใจเหรอว่าอยากให้ผมช่วย บอกไว้ก่อนว่าผมไม่ใช่คนอ่อนโยนอะไรนัก และผมก็ไม่ใช่คนดีขนาดนั้น” “ฉันแน่ใจค่ะ ฉันทรมาน...ทรมานเหมือนจะตายแล้ว” เธอไม่พูดเปล่าแต่กลับค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วนำมือเขามาวางทาบลงตรงกลางหัวใจดวงน้อย ริมฝีปากบางที่สั่นระริกดึงดูดเขาไม่ยากเย็นนัก สองมือของเธอยกขึ้นคล้องลำคอเขาพลางส่งสายตาเย้ายวน ก่อนที่ริมฝีปากนั้นจะทาบลงบนปากเขาแล้วจูบเขาอย่างเงอะงะ ราวกับคนที่ไม่เคยจูบใครมาก่อน และนั่นก็ทำให้ความอดทนของเขาสิ้นสุดลงทันที รู้ว่าสิ่งที่ทำมันผิด รู้ว่าเธอไม่อาจคุมตัวเองได้ รู้ว่าเขาควรเป็นฝ่ายถอยไปให้ไกลห่าง แต่ก็รู้อีกว่าอาการของเธอจะไม่มีวันดีขึ้นหากไม่ได้รับการปลดปล่อย ชุดเดรสตัวสวยถูกเขาปลดออกจากนั้นไม่นานนัก บราเกาะอกและผ้าสามเหลี่ยมที่ปิดป้องของสงวนก็ถูกพรากออกจากร่างตามกันไปอย่างชำนาญ ก่อนที่ร่างเปลือยของเธอจะถูกเขาโอบอุ้มไปวางลงบนเตียงใหญ่อีกครั้ง และครั้งนี้เขาจะไม่ยอมผละไปไหนอีกแล้ว... “ทูนหัว...บอกสิว่าคุณเต็มใจเป็นของผมจริงๆ” เขากระซิบแผ่วพลางเอ่ยปากขออนุญาตคนที่ไร้สติใดๆ “ฉัน...เต็มใจค่ะ...เต็มใจเป็นของคุณ” เธอคงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกมา แต่เขาก็ยังใช้คำตอบนั้นเป็นความชอบธรรมที่จะทำอะไรตามใจปรารถนา ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในเรียวปากเล็กอย่างหลงใหล เขาดูดกลืนลิ้นนุ่มอย่างหื่นกระหาย ฤทธิ์ยาทำให้เธอตอบรับเขากลับอย่างเร่าร้อน โดยการแลกลิ้นกับเขาอย่างไม่ประสา แต่ก็ทำให้เขาร้องครางออกมาด้วยความพอใจ มือใหญ่ลูบไล้ไปที่เอวคอดกิ่วและหน้าท้องที่แบนราบ ก่อนจะบีบเคล้นสองเต้ากลมกลึงอย่างไม่รั้งรอ “อื้ม...คุณหวานเป็นบ้า” เขากระซิบแผ่ว เมื่อความหิวกระหายสั่งให้ใบหน้าคมเคลื่อนไปครอบครองทรวงอกอิ่มกลมกลึงอย่างไม่อาจต้านทานไหว ยอดถันสีชมพูสวยถูกปลายลิ้นร้อนตวัดปาดเลียอย่างดูดดื่ม มือหนาก็คอยเคล้นคลึงช่วยกันอย่างเข้าขา หญิงสาวดิ้นเร่าปานจะขาดใจเมื่อเขาปรนเปรอบทสวาทครั้งแรกในชีวิตให้ “อื้อ...” มือเล็กจิกที่บ่ากว้างจนขึ้นรอยเล็บ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาเจ็บปวดแม้แต่น้อย คนตะกละตักตวงความหอมหวานจากอกอิ่มไม่หยุดยั้ง ก่อนที่เขาจะดึงรั้งเสื้อผ้าทุกชิ้นบนร่างกายของตนให้หลุดลอยไปคนละทิศละทาง กลิ่นสาบสาวยั่วเย้าให้เขาต้องยอมผละจากอกนุ่มแล้วซุกไซ้ใบหน้าคมลงไปกลางกายสาวแทน คนตัวเล็กมองภาพเขาที่ถอยลงไปเบื้องล่างด้วยหัวใจที่เต้นกระหน่ำ “อ๊ะ...คุณขา...” เอวบางเด้งเร่าเมื่อเขาตวัดปลายลิ้นลงกรีดกลางรอยแยกของความสาวแล้วดูดกลืนเกสรดอกไม้อย่างชำนาญ “อื้ม...หวานเหลือเกินที่รัก...” เขาพึมพำอยู่ตรงกลีบผกาสีสวยแล้วกลืนกินหยาดหยดแห่งสายธารรักที่เธอขับออกมาด้วยแรงปลุกเร้านั้น มือเล็กจิกผ้าห่มจนยับยู่ “คุณขา...ได้โปรด...ฉันทรมานเหลือเกิน...ได้โปรด...” ตอนนี้เธออ้อนวอนเขาราวกับโสเภณีข้างถนนที่ต้องการการปลดปล่อย แม้ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อไป แต่เธอก็ต้องการเขามากมายจนแทบขาดใจอยู่แล้ว เสียงหวานทำให้เขายิ่งย่ามใจ ลิ้นร้อนสอดลึกลงตรงโพรงสวาท จนกระทั่งร่างเล็กกระตุกเฮือกและขับน้ำหวานออกมาให้เขาได้ดื่มกิน เมื่อร่างกายของเธอพร้อมพรัก เขาก็ตัดใจหยัดกายแกร่งขึ้นมาทาบทับและมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขสมอย่างหลงใหล “คุณ...” เสียงลมหายใจของเธอหอบสะท้านเมื่อได้ปลดปล่อยอย่างรุนแรงไปก่อนหน้าแต่เหมือนว่าเธอยังต้องการอะไรที่มากกว่านี้ “ผมจะเริ่มจริงๆ แล้วนะคนสวย ไม่ต้องกลัว มันก็เหมือนที่คุณเคยทำกับคนอื่นนั่นแหละ” เพราะไม่คิดว่าผู้หญิงที่สวยไปทั้งตัวจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง เขาจึงพูดกับเธอไปแบบนั้น แต่เพียงแค่คิดว่าเคยมีใครได้แตะต้องเรือนร่างนี้ เขาก็นึกโมโหในใจอย่างประหลาด