วันรุ่งขึ้นชลิดาไปส่งเตวิชขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพฯ ตอนบ่าย พร้อมกับมีของฝากไปฝากให้บิดามารดาของเพื่อนสนิท แน่นอน ไรวินท์ตามไปด้วย เขามองเพื่อนสนิทสองคนกอดลากัน เห็นเตวิชกระซิบอะไรบางอย่างแล้วชลิดาก็เหลือบมองเขา และสองคนก็คุยกันต่อครู่นึง ก่อนที่เตวิชจะเดินเข้าไปด้านในเกท รอขึ้นเครื่อง สองหนุ่มสาวจึงกลับ
"เมื่อกี้ไหมคุยอะไรกับคุณเต้ครับ"
ชลิดานึกถึงตอนกอดลากับเตวิชเมื่อครู่ เพื่อนเธอกระซิบว่า
"ฉันขอให้แกมีความสุขสักทีนะไหม จะรอมางานแต่งแก" คำนั้นทำให้เธอเหลือบมองคนที่ถูกพูดถึงทีนึง
"ฉันว่าแกอย่าเพิ่งคิดไปไกลเลยเต้" เธอตอบ
"นังไหม แกเป็นผู้หญิงสาวละก็สวย แถมเป็นแม่ของลูกเขา ไม่คิดจะหาใช้อะไรมัดใจผัวมั่งเหรอ ผัวหล่อนเป็นมหาเศรษฐีเชียวนะ ถ้าแกทำได้ยังไงธีน่าก็ไม่ลำบาก ฉันมองตาก็รู้ ผัวหล่อนคลั่งรักขนาดไหน เป็นฉันจะงัดโซ่แส้กุญแจมือมามัดไม่ให้ไปไหนเลย คอยดูสิ"
"นังบ้า เพื่
