“กลับมานอนกับไอ้ชู้นั่น เลยรังเกียจผมงั้นเหรอ”
“พูดบ้าอะไร ฉันไปนอนกับใคร อย่ามาพูดมั่วๆ นะ”
“ผมเห็นกับตาว่าคุณออกมาจากบ้านหลังนั้น กับไอ้ชู้รักของคุณที่มาปรนเปรอกันถึงภูเก็ตรอบที่แล้ว”
เธอนึกขึ้นได้ว่าเขาคงเห็นตอนที่เธอออกมาจากบ้านพักหลังน้อยริมชายหาดพร้อมกับพิทยา หลังจากที่เข้าไปดูความเรียบร้อยของห้องที่กำลังตกแต่งภายใน
แล้วเขาจะมาโกรธเธอทำไม ในเมื่อเขากับเธอก็ไม่ได้คบหากันจริงๆ เสียหน่อย เป็นแค่คนรักกำมะลอ เธอจะไปนอนกับใครตามที่เขาเข้าใจก็ได้ มีสิทธิ์อะไรมาโกรธเธอแบบนี้
“ฉันจะไปนอนกับใครมามันก็เรื่องของฉัน เราไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ คุณไม่ต้องมายุ่งกับเรื่องส่วนตัวของฉัน แล้วก็ออกไปจากห้องฉันได้แล้ว ฉันอยากอยู่คนเดียว”
“หึ ถึงกับไล่ผมออกไปนอนที่อื่น เพื่อที่จะได้ให้ไอ้ชู้นั่นมานอนด้วยใช่ไหม เป็นแฟนผมดีๆ ไม่ชอบ อยากเป็นชู้กับผู้ชายที่แต่งงานแล้ว ทำไม ไม่มีใครเอาจนต้องไปแย่งสามีชาวบ้า
