แกร๊ก
ตกดึกแบล็คเปิดประตูเข้ามาด้วยสภาพเมามาย กลิ่นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เตะจมูกคนที่นอนอยู่บนเตียง เขาเดินโซซัดโซเซมาที่เตียงก่อนจะถอดเสื้อออกโยนทิ้งไปและขึ้นไปนอนกอดร่างบางที่นอนขดอยู่บนเตียง
แต่มิวที่สะลึมสะลือรู้ว่าเป็นเขาก็รีบลุกขึ้นนั่งมองเขา ดวงตากลมโตมองเขาด้วยความว่างเปล่า
" เลว!! พี่ทำไปได้ไงเรื่องคลิปที่ยกมาขู่หนู พี่ไม่สงสารหนูหรือนึกถึงจิตใจหนูบ้างหรอ! " มิวว่าให้แบล็คที่ตอนนี้นอนคว่ำหน้าไปกับเตียงไม่สนใจเสียงของเธอเลย
" ก็กันหนูหนีงาย " เขานอนหงายและพูดออกมาทั้งที่ยังไม่ลืมตา
" แต่.. "
" ถ้าหนูม่ายดื้อออม่ายคิดหนี พี่ก็ไม่ทำแบบนี้หรอกน๊าาาา "
" มันเกินไปมั้ย " เขาลืมตาขึ้นมามองหน้าเธอและยิ้มมุมปากให้ ก่อนจะดึงเธอไปนอนกอดไว้แน่น
" ปล่อยนะ! " มิวพยายามดิ้นให้หลุดจากกอดของเขา แต่ยิ่งดิ้นเหมือนเขายิ่งกอดแน่นขึ้น
" อยู่เฉยๆ " มิวหยุดดิ้น แบล็คจึงหลับตานอนโดยที่ยังกอดเธอไ
