หลังจากที่ผมถามออกไปเสียงดังว่า "ใคร!!!" เพราะความหึงหวงที่พุ่งขึ้นหน้า หมวยหันมามองผมด้วยสายตาเรียบเฉย แววตาของเธอไม่มีความตื่นตระหนกเหมือนคนมีความลับ แต่มันดูเหมือนความเหนื่อยหน่ายมากกว่า
หมวย: (ตอบด้วยเสียงนิ่งๆ) "หมวยฝากให้เพื่อนซื้อของกินเข้ามาให้นะค่ะ บาสเขากำลังจะผ่านคอนโดพอดี"
พอได้ยินว่าเป็นไอ้เพื่อนสนิทที่ชื่อบาส ผมก็รู้สึกผ่อนคลายลงนิดหน่อยแต่ก็ยังไม่พอใจอยู่ดีที่เธอติดต่อกับผู้ชายคนอื่นลับหลังผม เทอตอบผมเสร็จก็เดินออกไปทันที เพื่อไปรับของที่หน้าห้อง สักพักเทอก็เดินกลับเข้ามาหิ้วของกินเต็มสองมือ กลิ่นปลาร้า กลิ่นของคาว และกลิ่นพริกโชยฟุ้งไปทั่วห้อง และเดินผ่านผมไปทางห้องครัวทันที โดยไม่แม้แต่จะชายตามามองผมที่นั่งหัวโด่อยู่บนโซฟา
ผมทนความสงสัยไม่ไหว ผมจึนเดินตามเทอเข้าไปที่ห้องครัว เห็นเธอขะมักเขม้นกับการจัดจาน
ผม: "อะไรเยอะแยะเนี่ย ซื้อมาเลี้ยงคนทั้งกองร้อยหรือไง"
ผมเอยถามแ
