บทที่ 30. หมดตัวได้แต่จะไม่ยอมเสียเธอไป(ตอนลูก) (แบล็ค🖤มิว)

1274 Words

" ยังได้มั้ยค่ะ ไม่อยากอยู่คนเดียวมันเหงา " ขณะที่คุยกับคริสอยู่นั้น ไคล์ก็เดินถือโทรศัพท์อแกมาจากห้องและ.. " แม่! พ่อบอกคิดถึง! " เดินชูโทรศัพท์ที่วิดีโอคอลหาแบล็คมาให้เธอดู สองพ่อลูกมันติดต่อกันอยู่บ่อยๆและในบทสนทนาของทั้งสองก็ต้องมีเธออยู่ในนั้นด้วยทุกครั้ง " นี่ไงล่ะตัวน้อยผู้ทอดสะพาน55 " คริสขำให้หลานตัวแสบที่วิดีโอคลอกับพ่ออยู่ " เอ่อออ...วางสายได้แล้วครับไคล์ จะเที่ยงแล้วเดี๋ยวลุงคริสพาไปกินข้าวกินไอติม " ได้ยินเช่นนั้นไคบ์ก็บอกลาพ่อและกดวางสายลงทันที " พี่บอกตอนไหนกัน " " แล้วเลี้ยงน้องกับหลานแค่นี้ไม่ได้หรอ " " ได้ครับ ไม่มีปัญหาเลี้ยงตลอดชีวิตยังได้เลย " " งั้นไปกันเถอะครับ ไคล์หิวแล้ว หิวมากมากกก " คริสและมิวจึงจูงมือเด็กน้อยคนล่ะข้างและเดินออกมาพร้อมกันเพื่อไปห้าง . " แม่ครับพ่อบอกพ่อไม่สบายอยู่โรงบาล ไคล์ขอไปหาพ่อได้มั้ยครับ " เมื่อกินข้าวแล้วต่อด้วยบิงซูของหวาน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD