บ้าน
บรรยากาศที่บ้านใหญ่ของตระกูลดูเงียบสงบผิดกับพายุในใจของผม ตอนนี้ผมเริ่มมานอนบ้านม๊าป๊าแล้วเพราะอยู่ที่คอนโดมันไม่มีเทออยู่แล้ว คอนโดนั้นมันก็ไม่น่าอยู่อีกเลย ทุกมุมห้องมีแต่ภาพหลอนของหมวย ทั้งรอยยิ้ม เสียงร้องไห้ และกลิ่นกายที่ยังติดจมูก
ผมหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ในสวน สายตาเลื่อนลอยมองท้องฟ้าอย่างคนไร้สติ จนกระทั่งม๊าเดินเข้ามาใกล้
ม๊า: (เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน) "นั่งเหม่ออะไรลูก?"
ผม: (ถอนหายใจยาว ก่อนจะเงยหน้าสบตาม๊า) "ม๊าครับ... ผมทำผู้หญิงคนนึงเสียใจ เทอหนีผมไปแล้ว"
ป๊า: (เดินมาได้ยินพอดีแล้วหัวเราะร่วน) "หิมะจะตกหรือไงวะ! ร้อยวันพันปีกูพิ่งเคยเห็นมึงมานั่งคิดมากเรื่องผู้หญิง 555"
ม๊า: (หันไปค้อนใส่ป๊า) "คุณอย่าขำลูกสิ!" (หันมาถามผมต่อ) "แล้วลูกรู้สึกยังไงกับเทอล่ะ?"
ผม: "ผมรู้สึกดีที่มีเทออยู่ แต่ผมทำร้ายจิตใจเทอ เทอเลยหนีผมไปแล้ว... ผมไปตามที่บ้านเทอ พ่อเทอก็ขู่จะย
