หลังจากติวมาได้หลายชั่วโมงจนเวลาล่วงเลยมาเกือบเที่ยงคืน ทุกคนต่างเริ่มเหนื่อยล้าจากการใช้พลังงานสมองติวหนังสือไปเยอะ เว้นเสียแต่ฟ้าใสเพราะมันคือเรื่องปกติและเรื่องคุ้นชินสำหรับเธอ เลยยังดูแจ่มใสอยู่คนเดียว
“กูว่าเราพักกันก่อนไหม ออกไปซื้ออะไรมากินกันดีกว่า มึงไปกับกูไหม เดี๋ยวซื้อเบียร์มาแดกด้วย”
“ยังติวหนังสือไม่เสร็จ จะรีบแดกเบียร์ไปทำไม” ฟ้าใสค้านขึ้น ทำเอาคนพูดอย่างตะวันเงียบกริบไม่กล้าปริปากเถียง ผิดกับเมื่อก่อนที่เขาคงกวนประสาทเธอกลับแล้ว แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าไม่อยากทำให้ฟ้าใสโกรธเลยแม้แต่น้อย
“โอเคๆ งั้นไปซื้อนมมากินก็แล้วกัน กินนมเยอะๆ จะได้ฉลาด ไปๆๆ” ตะวันดึงเพื่อนทุกคนให้ลุกตามไปทั้งหมด เหลือไว้แค่ลิซ่ากับฟ้าใสสองคนเท่านั้น ทิ้งให้หญิงสาวมองตามหลังเขาด้วยสายตาไม่พอใจ
รวมตัวกันเป็นไม่ได้ เอะอะก็จัดเหล้าจัดเบียร์ตลอด ฟ้าใสในวงติวหนังสือส่ายหน้าอย่างระอา โชคดีที่พรุ่งนี้ไม่มีเร
