ออด…
ตะวันยืนกดออดอยู่ที่หน้าบ้านของฟ้าใส หลังจากตัดสินใจตามมาเพราะไม่คิดจะรอเธอจนกว่าจะเปิดเทอม ยืนอยู่ไม่นานแม่ของฟ้าใสจึงชะโงกหน้าออกมาดู ก่อนเดินมาเปิดประตูรั้วให้
“สวัสดีครับน้าอร”
“อ้าว ตะวัน มาได้ยังไงละเนี่ย ไหนฟ้าใสบอกว่าเราไปเที่ยวกับเพื่อนไม่ใช่เหรอ” ชายหนุ่มยิ้มกริ่มเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามที่คิด กะไว้แล้วเชียวว่าเธอต้องโกหกที่บ้านแบบนี้ เลยเตรียมซื้อของฝากจากร้านขายของฝากที่สนามบินเตรียมเอาไว้
“ใช่ครับ พอดีเพิ่งกลับ แวะมาเอาของที่บ้าน เตรียมตัวจะไปที่อื่นต่อ ผมเลยแวะเอาของฝากมาให้น้าอรกับฟ้าใสน่ะครับ”
“ขอบใจมากนะลูก จริงๆ ไม่ต้องเอาอะไรมาฝากหรอก เอ้อ...ฟ้าใสอยู่ข้างบนแน่ะ ไม่รู้ว่าตื่นหรือยัง ตะวันขึ้นไปเคาะประตูเรียกเลยก็ได้ เดี๋ยวน้าจะออกไปตลาดสักหน่อย ถ้าไม่รีบกลับก็อยู่กินข้าวเย็นด้วยกันก่อนนะ” แม่ของฟ้าใสร่ายยาว ก่อนตะวันจะจะรีบพยักหน้ารับ กลับมาคราวนี้ไม่ได้ตั้งใจจะกล
