ตอนที่ 3 - เผลอจินตนาการตาม

คาราโอเกะคืนนี้กลายเป็นงานรวมพลคนสวย! สาวๆ ทั้งในและนอกคณะฯ แห่กันมาแน่นร้าน ส่วนผู้ชายนอกจากอุเทนเพื่อนซี้ตะวันแล้ว ก็มีแค่หนุ่มหล่อจากคณะอื่นมาเสริมทัพพอหอมปากหอมคอ แน่นอนว่าฟ้าใสไม่รู้จักใครสักคนนอกจากลิซ่า "ฟ้าใสมาโชว์พลังเสียงหน่อยมั้ย” ลิซ่าส่งหนังสือเพลงมาให้เธอเลือกอย่างกระตือรือร้น แต่เธอส่ายหน้าปฏิเสธ เพราะไม่ใช่คนชอบเสียงดังอะไรขนาดนั้น แถมยังไม่คุ้นเคยกับบรรยากาศแบบนี้สักเท่าไร แสงสีเสียงในห้องนี้แสบตาใช่เล่นนะ! โต๊ะยาวเหยียดเต็มไปด้วยอาหารเครื่องดื่ม ไหนจะผู้คนอีกนับสิบชีวิตที่อัดแน่นอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมนี้ ฟ้าใสได้แต่กระพริบตาปริบๆ นี่เธอหลุดเข้ามาในโลกคู่ขนานหรือเปล่านะ? “ไม่สนุกเหรอครับ” ใครบางคนที่ฟ้าใสจำได้ว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มเพื่อนต่างคณะฯ ของตะวันเข้ามาทัก เขาลุกจากที่นั่งฝั่งตรงข้ามเธอ มานั่งข้างๆ กันอย่างถือวิสาสะ "เอ่อ...คือฉันไม่ค่อยคุ้นกับอะไรแบบนี้เท่าไรน่ะค่ะ ไม่ใช่ว่าไม่สนุกนะ แค่ยังงงๆ อยู่" ฟ้าใสตอบเสียงเบา “ฮ่าๆ เข้าใจได้ครับ เรากายนะ เธอล่ะ?” ขาแนะนำตัวอย่างเป็นกันเอง ดูท่าจะไม่ใช่สายหว่านเสน่ห์แบบตะวัน ฟ้าใสเลยยิ้มตอบรับไมตรีจิตนั้นอย่างเต็มใจ "เราฟ้าใส หรือจะเรียกฟ้าเฉยๆ ก็ได้" "ครับ ฟ้าเฉยๆ" กายพูดติดตลก ทำเอาฟ้าใสหลุดขำออกมาเบาๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่ตะวันเดินกลับมาจากการต้อนรับสาวๆ พอดี "แหมๆๆ อะไรกันครับเนี่ย อย่าบอกนะว่ามึงตกหลุมรักยัยเพี้ยนนี่เข้าแล้ว" ตะวันแซวเพื่อนทันทีที่เห็นทั้งสองคนนั่งคุยกันอย่างออกรส “ไอ้ตะวัน แกหยุดเห่าได้แล้ว ผู้หญิงผู้ชายอยู่ด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องมีเรื่องชู้สาวเสมอไปย่ะ คำว่าเพื่อนมีอยู่ในหัวสมองบ้างมั้ย ฮะ?” ฟ้าใสตะโกนต่อว่าเขากลับไป อย่าริอาจเอาตัวเองมาเหมารวมกับเธอเด็ดขาด “ไม่เป็นไรครับฟ้า ไอ้ตะวันมันคงแกล้งแซวเฉยๆ ฟ้าน่ารักขนาดนี้ จะไม่ให้แซวได้ยังไง” “มีแต่มึงนั่นแหละ ที่มองว่ายัยโหดนั่นน่ารัก รู้มั้ยว่าเวลาอยู่กับกู ยัยนี่ทำอะไรบ้าง เบาสุดคือทุบหลังนะเว้ย แม่ง! หลังแทบหัก!!” ตะวันได้ทีก็ขี่แพะฟ้อง แต่ลองมาเป็นเธอแล้วต้องใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายอย่างเขาดูสิ จะรู้ว่ากับอีแค่ทุบหลังตอนเขาทิ้งกล่องถุงยางอนามัยเรี่ยราดไปทั่วบ้านมันยังน้อยไปด้วยซ้ำ ของส่วนตัวขนาดนั้น ควรเก็บให้มิดชิดอยู่ในห้องของตัวเองไม่ใช่เหรอ? เหอะ ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นเคือง ดวงตากลมโตมองค้อนเขา ในใจนึกอยากจะลุกขึ้นไปตบกะโหลกสักทีให้หายโมโห “อย่าไปฟังปากหมาๆ ของหมอนั่นเลยกาย วันๆ ไม่ทำอะไรนอกจากหมกมุ่นเรื่องอย่างว่า หรือไม่ก็พาหมาในปากออกมาเดินเล่นรบกวนชาวบ้านชาวช่องเขาน่ะ” “เรานึกภาพไม่ออกจริงๆ ว่าฟ้ากับไอ้ตะวันใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันมาได้ยังไงตั้งสามปี จะเรียกว่าโชคดีได้มั้ย ที่ยังไม่ตีกันตายเสียก่อนน่ะ” ไม่ใช่แค่กายที่สงสัย หากแต่ลิซ่ารวมถึงอุเทนเองก็สงสัยมานานแล้วเหมือนกัน ทุกครั้งที่เจอ สองคนนี้ชอบทะเลาะและเถียงกันตลอด ไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่จะคุยกันโดยสันติ ฟ้าใสเลิกให้ความสนใจกับตะวัน แล้วหันมาคุยโต้ตอบกับกายแทน ลิซ่ากับอุเทนจึงเข้ามาร่วมวงด้วย ปล่อยให้ตะวันถูกสาวๆ รุมล้อมต่อไป ส่วนคาราโอเกะก็มีคนผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันร้องอยู่เรื่อยๆ ดูแล้วเหมือนว่าผู้หญิงกลุ่มที่เธอเจอในห้องน้ำจะพยายามยัดเยียดตัวเอง ด้วยต้องการเป็นคนที่ถูกเลือกในค่ำคืนนี้ ให้ถูกหิ้วกลับไปพร้อมกับตะวัน อ่า...นั่นแปลว่าคืนนี้ เธอคงต้องถูกรบกวนความสงบอีกแล้วสินะ “ดื่มเหล้ามั้ยครับ” “คะ? อ๋อ ไม่ค่ะ ขอเป็นน้ำอัดลมดีกว่า คืนนี้เรายังต้องอ่านหนังสืออีกเยอะ ถ้าเมาหลับไปคงแย่” ฟ้าใสปฏิเสธเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จากกาย ไม่ใช่ว่าดื่มไม่เป็น หากแต่ยังมีเรื่องต้องทำเลยขอละเว้นไปก่อน เพื่อนใหม่ยิ้มหวานแล้วเทน้ำอัดลมใส่แก้วให้เธอแทน การที่ฟ้าใสเป็นตัวของตัวเอง ไม่หลงระเริงไปกับแสงสีเสียงรอบข้าง ทำให้หนุ่มหล่อปลาบปลื้มไม่น้อย “ปกติแล้วเวลาว่างๆ ฟ้าชอบทำอะไรเหรอครับ” กายชวนคุยต่อ เมื่อเห็นว่าเธอเอาแต่ยกน้ำขึ้นดื่มเงียบๆ หรือไม่ก็กินอาหารที่อยู่ในจานตรงหน้า แทบไม่สนทนากับใครเลย ส่วนลิซ่ากับอุเทนก็เอาแต่นั่งจู๋จี๋กัน ราวกับว่าโลกใบนี้มีเพียงพวกเขาแค่สองคน “อ่านหนังสือค่ะ” “เอาเป็นช่วงเวลาปกติสิครับ แบบที่ไม่ใช่ก่อนสอบน่ะ” คนถูกถามทำสีหน้าครุ่นคิด แต่ไม่ว่าจะพยายามคิดสักแค่ไหน คำตอบก็ยังคงออกมาเหมือนเดิม “อ่านหนังสือค่ะ” “ไอ้เชี่ยกาย มึงจะเอาอะไรกับยัยเพี้ยนนี่ วันๆ ไม่ทำอะไรหรอกนอกจากอ่านหนังสือน่ะ นี่กูยังคิดอยู่เลยว่าวันดีคืนดี ยัยนี่จะเพี้ยนถึงขั้นเอาหนังสือมาต้มกินแทนข้าวหรือเปล่า” คำพูดติดตลกของตะวันทำเอาคนอื่นๆ พากันหัวเราะเธอไปหมด โดยเฉพาะพวกผู้หญิงที่นั่งล้อมหน้าล้อมหลังจนแทบจะสิงร่างเขาอยู่แล้ว “ก็ดีกว่าต้มถุงยางอนามัยกินเหมือนแกแล้วกัน” “อุ๊บ!” กายกับอุเทนแทบกลั้นขำไม่อยู่ ฟ้าใสตอกกลับเสียจนแสบสันต์คันทรวง ปกติเห็นแต่สาวๆ ทำตัวเป็นนางฟ้าโปรยเสน่ห์ใส่ตะวัน แต่พอเจอฟ้าใสโหมดนางมารแบบนี้เข้าไป เพื่อนซี้ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก นี่โลกคู่ขนานหรือเปล่าเนี่ย? ฟ้าใสกับตะวันจ้องกันตาเขม็ง ราวกับจะงับหัวกันได้ทุกเมื่อ ไม่ชอบขี้หน้ากันเข้าไส้ขนาดนี้ แต่ยังทนอยู่ด้วยกันมาได้ตั้งสามปี บุญแค่ไหนแล้วที่ไม่คว้ามีดแทงกันตายเสียก่อน . . กลับถึงบ้านปุ๊บ ทุกอย่างก็เป็นไปตามคิดเป๊ะๆ จนอดคิดไม่ได้ว่าทำไมตอนซื้อหวยไม่แม่นแบบนี้บ้างนะ ฟ้าใสนอนทิ้งตัวลงเหยียดยาวแผ่หลาอยู่บนเตียง คว้าเอาหูฟังมาครอบหู เปิดเพลงกลบเสียงไม่พึงประสงค์จากห้องข้างๆ ทันที คืนนี้เขาพาสาวกลับมาเช่นเคย เพียงแต่ไม่ใช่แก๊งสามช่าหน้าห้องน้ำที่นินทาเธอในระยะเผา ดูเหมือนว่าคนนี้เป็นเพื่อนร่วมคณะของกาย สงสัยเธอคงโดนราหูอมแล้วแน่ๆ ถึงได้หลงตะวันหัวปักหัวปำ กลับบ้านพร้อมกันซะงั้น! “อืมมม ตะวันขา ดีจังค่ะ เสียวมากเลย” เจ้าของดวงตาคู่สวยที่หลบอยู่หลังเลนส์แว่นดิ้นไปดิ้นมา เธออยากจะบ้าตายวันละหลายล้านรอบ ไม่รู้จะแก้ปัญหาอย่างไรดีกับการต้องมาทนนอนฟังเสียงครางสยิวแทบทุกคืน ‘ได้ยินยัยหลินนิเทศฯ ที่ตะวันเคยพากลับบ้านล่าสุดบอกว่าเขาเด็ดอย่าบอกใคร เรื่องบนเตียงแซ่บถึงพริกถึงขิง แถมยังใช้ลิ้นเก่งเวอร์อีกด้วย ได้ยินแล้วขนลุกเลยอะ คิดแล้วก็อยากจะเป็นหนึ่งในคนที่ได้ไปอยู่ใต้ร่างเขาบ้างจัง’ พลันคำพูดที่ได้ยินเมื่อตอนนั้นก็แวบเข้ามาในความคิด ดังสอดประสานกับเสียงครางหวิวข้างห้อง ฟ้าใสเผลอจินตนาการภาพตาม ทำเอาอยากรู้เลยว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้นกันนะ พลันเกิดความวูบโหวงในท้องน้อยของหญิงสาว รู้สึกได้ว่าร่างกายมีปฏิกิริยาที่แปลกไปและไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับมีผีเสื้อฝูงใหญ่กำลังเต้นระบำอยู่ในนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะคำพูดของแก๊งสามสาวพวกนั้นติดอยู่ในหัว ก็คงไม่มีทางรู้สึกอะไรแบบนี้ ให้ตายสิ เธอจะหลวมตัวตกลงไปในลัทธิตะวันไม่ได้นะ! จริงอยู่ว่าฟ้าใสเป็นผู้หญิงที่จัดอยู่ในโหมดเรียบร้อยและยังเวอร์จิ้น แต่เธอก็ไม่ได้ใสซื่อถึงขนาดจะไม่เข้าใจคำว่า ‘เซ็กซ์’ เพียงแต่ยังไม่เคยได้ลองศึกษา ‘ทฤษฎี’ หรือลองลงมือ ‘ปฏิบัติ’ ด้วยตนเองมาก่อนก็เท่านั้น แต่จากการที่เคยเรียนเพศศึกษาสมัยมัธยมปลายก็พอจะเดาได้ว่าขั้นตอนในการทำมันเป็นอย่างไร เหลือก็แต่…ความรู้สึกที่จะเกิดขึ้นในตอนมีเซ็กซ์ต่างหากที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ในใจของหญิงสาว ด้วยตัวเธอยังไม่เคยสัมผัสมาก่อนเลยในชีวิต