เมื่อก่อนตาพุกกับยายนิ่ม นาน ๆ จะมาหาหลานสาวที หรือบางที กำนันทองแท้ก็พาลูกเมียไปเยี่ยมไปหา ไปนอนค้างที่หมู่บ้านจำปีบาน แต่พอเหนือเดือนท้อง ผู้สูงวัยทั้งสองก็เป็นฝ่ายมาหาหลานสาวเอง และบางครั้งก็นอนค้างอยู่ด้วยหลายวัน คนที่ชอบที่สุดก็คือทองแท่ง เพราะเด็กน้อยจะไปนอนกับตาทวดพุก เขาชอบฟังตาทวดเท่านิทาน
กำนันทองแท้ให้ลูกน้องขับรถรับส่งตากับยายของเหนือเดือน และเวลาที่มานอนที่บ้านที่เขาเตรียมไว้ให้ เขาก็จะให้คนของเขาไปดูแลไร่นาและสวนผักของพวกท่าน สองตายายจึงไม่ต้องเป็นห่วงว่า ผักที่ปลูกไว้จะเหี่ยวเฉาตาย ไม่ต้องเป็นห่วงบ้าน เพราะมีคนอยู่ดูแลให้
“แม่เดือนครับ !” ทองแท่งเรียกหาแม่เดือนทันทีที่กลับมาจากโรงเรียน
“แม่อยู่นี่ค่ะ”
เสียงของแม่เดือนดังมาจากหลังบ้าน เด็กน้อยจึงรีบวิ่งไปหา
“แม่เดือนจะไปไหนครับ”
“แม่จะไปเก็บผักบุ้งที่หนองน้ำค่ะ แท่งไปกับแม่มั้ย”
“ไปครับ แท่งจะไปช่วยเก็บเอง เอาตะกร้าม
