พิมพิกาเดินตามทุกคนลงมาที่ชั้นล่างสีหน้ายังคงตกใจไม่หาย ทุกคนที่อยู่ในโถงชั้นสองก็ต่างเห็นเหมือนกันแต่ไม่มีใครกล้าพูดหรือถามอะไรกับเธอ
“ขอบคุณพี่ฝนนะคะ ที่ไปเรียกพิม”
“พิมมีอะไรอยากเล่าไหมคะ”
ทั้งที่วริษาเป็นฝ่ายถาม แต่พิมพิกากลับรู้สึกว่าคนถามต่างหากที่มีอะไรที่อยากพูด อยากบอก หญิงสาวมองหน้าวริษา
พิมพิกาเงยหน้ามองขึ้นไปชั้นบนแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ เธอไม่รู้จะพูดอะไร สิ่งที่เจอตอนนี้มันดูเหมือนเป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างคู่รักจนรู้สึกว่าไม่สมควรจะเล่าให้ใครฟัง
“เมื่อกี้พี่ฝนว่าสงสัยอะไรนะคะ”
“อ๋อ เรื่องนี้ค่ะ บันทึกของอาจารย์วารุณีที่ท่านถ่ายภาพบันทึกบนใบข่อยเก็บไว้เกี่ยวกับเครื่องประดับโบราณ เห็นซีว่ามีเนื้อหาแปลกๆ พวกพี่เลยอยากถามน้องพิมว่าอาจารย์เคยเล่าอะไรให้ฟังบ้างไหม”
“ยังไงนะคะ ขอพิมดูบันทึกที่ว่าหน่อยค่ะ”
ลดามณีเปิดหน้ากระดาษที่ถ่ายเอกสารเก็บไว้ให้ทายาทของผู้บันทึกดู ม
