‘คุณกำลังตั้งท้องค่ะ’
เสียงของคุณหมอยังดังกึกก้องอยู่ในหู และมันก็ทำให้หล่อนตัวเย็นเฉียบในครั้งแรกที่ได้ยิน
‘หนูขอร้อง อย่าบอกเรื่องนี้กับผู้ชายที่รออยู่ข้างนอกนะคะคุณหมอ ได้ไหมคะ’
‘เขาไม่ใช่พ่อของเด็กเหรอคะ’
‘เอ่อ... ไม่ใช่ค่ะ เขาเป็นเจ้านายค่ะ แค่เจ้านายของหนู...’
นี่คือคำสนทนาระหว่างหล่อนกับคุณหมอสูงวัยในห้องตรวจ
สมองของหล่อนหยุดทำงานไปตั้งแต่ตอนนั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม หล่อนยังคงใจลอยจนตรัยคุณสังเกตเห็น
“แน่ใจนะว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร นอกจากโรคกระเพาะกำเริบ”
เขาถามขึ้น ในขณะที่กำลังพาหล่อนมุ่งหน้าไปยังบริษัท
“เอ่อ... ค่ะ”
“งั้นก็ต้องกินข้าวให้ตรงเวลาเข้าใจไหม อย่ามัวแต่คุยจนกินข้าวสาย”
คำพูดคล้ายกับเป็นห่วงเป็นใยของเขา ทำให้หล่อนอดที่อิ่มเอมใจไม่ได้
