รถขับออกไปในเส้นทางนอกเมือง ตึกรามบ้านช่องเริ่มน้อยลงเรื่อยๆ จนกระทั่งมีแค่ป่า หิมะก็สูงขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน บรรยากาศและทิวทัศที่เปลี่ยนไป ทำให้ร่างบางในรถตื่นเต้นมาก มองออกไปนอกรถไม่ละสายตา ที่เธอเห็นในโทรศัพท์ ทีวีเทียบไม่ติดสักนิด ของจริงสวยยิ่งกว่าสวยอีก!
นั่งมาได้สักพักใหญ่ๆ รถก็เลี้ยวเข้าจอดที่ไหนสักที่ เป็นบ้านกลางป่ามีหิมะปกคลุมทุกพื้นที่ สวยเหมือนในเทพนิยาย
"เราพักที่นี่มั้ยคะ" ร่างบางหันไปถามคนตัวโตอย่างมีความหวัง เธออยากพักบ้านตรงหน้านี้ มันสวยมากๆ ถ้าได้เข้าไปอยู่คงจะมีความสุขน่าดู
"ถ้าไม่ลงคงต้องนอนบนรถแหละ" สิ้นคำตอบ ร่างบางก็รีบเปิดประตูลงรถ เดินเหยียบหิมะนุ่มฟูข้างรถ เธออธิบายเป็นคำพูดไม่ถูกเลย ก้มลงสัมผัสหิมะ โยนมันขึ้นกลางอากาศเล่นอย่างสนุก ไม่สนใจว่าจะหนาวแค่ไหน แต่แล้วเสียงเข้มก็ดังขึ้นขัดจังหวะ
"เข้าบ้าน"
"...." มือที่กำลังจะโยนหิมะหยุดชะงักกลางอากาศ หันไปมองคนออกค
