โคลด์พาผิงอันขึ้นมาห้องทำงาน นั่งทานมื้อเที่ยงด้วยกันสองคน โดยมีหนูน้อยนอนเล่นเท้าตัวเองอยู่ข้างๆ
"แอ้ แอ้"
"ไม่งอแงเลย น่ารักเหมือนใครนะ" โคลด์มองลูกแล้วยิ้มมีความสุข แอบหยอดเมียด้วย
"เหมือนใคร?" ผิงอันอมยิ้มหรี่ตามอง รู้ว่าคำตอบต้องเป็นเธอแน่นอน
"มามี้ไง" โคลด์ยื่นมือไปบีบจมูกรั้นอย่างมันเขี้ยว น่ารักทั้งแม่ทั้งลูกจริงๆ เขาดีใจมากๆ ที่เธอมาหาถึงที่ทำงาน แถมยังพาลูก และหอบหิ้วกับข้าวมาด้วย มีกำลังใจทำงานขึ้นเป็นกองเลย
"คิก^^ อร่อยมั้ย" ผิงอันหัวเราะคิกคักชอบใจ เขาเรียกเธอว่ามามี้ด้วยแหละ น่ารัก!!!
"อร่อยมากครับ" มีเมียกับลูกพร้อมหน้าแบบนี้ ทำให้อาหารอร่อยขึ้นอีกหลายเท่าตัวเลย
"^^"
ทั้งสองกินข้าวไปยิ้มไป เล่นกับลูกไปด้วย มีความสุขกันมากๆ ถึงจะเป็นมื้ออาหารที่ห้องทำงานก็ตาม
หลังจากกินข้าวเสร็จผิงอันก็นั่งให้นมลูก ส่วนโคลด์นั่งทำงานที่โต๊ะ พลางเหลือบมองเมียตลอด
เฮ่อ... เขามีค
