4. ทำให้ฉันพอใจ

ทางฝั่งของผิงอันที่แอบฟังถึงกับเข่าทรุดนั่งลงกับพื้นบันได พวกท่านไม่ได้มาตามเธอกลับบ้าน แต่มาขายเธอแลกกับเงินอีกสามสิบล้าน เหมือนฟ้าถล่ม เธอไม่มีที่พึ่งพิงอีกต่อ ไม่มีใครสักคน ไม่มีเลย "ได้ยินหมดแล้วใช่มั้ย" หลังจากจัดการจ่ายเงินให้กับพ่อและแม่เลี้ยงหญิงสาว เขาก็เดินมาหาเธอ "..." ร่างบางเงยหน้าขึ้นมอง แล้วรีบหันหน้าหนี ปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม ไม่อยากให้เขาเห็น "คงต้องอยู่กับฉันไปตลอดแล้วล่ะ" เขานั่งยองๆ ลงตรงหน้า บีบแก้มนิ่มสองข้างด้วยมือข้างเดียว ให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตา "หนูขอไปเก็บกระเป๋าที่บ้านได้มั้ย" เธอบอกเสียงอู้อี้ มีของสำคัญที่เธออยากกลับไปเอา "ไม่ต้องเสียเวลาไปหรอก พ่อเธอเก็บมาให้แล้ว เดี๋ยวคนยกเข้ามา" "อึก!...." ได้ยินแบบนั้นคนตัวเล็กก็ยิ่งเสียใจหนักว่าเดิม ถึงพ่อเธอจะไม่ได้เป็นเอ่ยปากว่าขายขาด แต่ท่านก็ไม่ได้แย้งหรือปฏิเสธอะไร แถมยังเก็บกระเป๋ามาให้อีก คงคิดมาดีแล้ว พ่อไม่รักผิงแล้วใช่มั้ย "เป็นไงแม่สาวน้อย เมื่อคืนขายตัวเอง วันนี้โดนพ่อขาย" "...ฮึก ฮืออออ" ปากอวบอิ่มค่อยๆ เบะ ก่อนจะปล่อยโฮเสียงดังอย่างกลั้นไม่อยู่ "ฮือออ อึกๆ ฮืออออ" "ไม่ต้องร้อง อยู่กับฉัน" โคลด์เห็นแบบนั้นก็ตกใจ จึงรีบปลอบแต่กลับทำให้ร่างบางปล่อยโฮหนักว่าเดิม "อึกๆ ฮือออ ฮือออ" "อึกๆ พ่อไม่รักผิงแล้ว ฮือออ" คนตัวเล็กโผกอดร่างโต บอกความรู้สึกในใจ เธอเสียใจที่สุด เหมือนตอนแม่เสีย แต่ตอนนั้นเธอยังรู้ว่ามีพ่อ แต่ตอนนี้ไม่มี ไม่มีใครเลย "เธอยังมีฉัน" โคลด์ยกมือขึ้นลูบหัวปลอบคนตัวเล็กที่สะอื้นร้องไห้ในอ้อมกอด "อึกๆ ยังมีคุณเหรอ ฮืออออ" ร่างบางเงยหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาขึ้นมอง ก่อรจะซุกลวกับอกแกร่ง ความรู้สึกโดนทิ้ง ผิดหวัง เสียใจ เศร้า ประดังเข้ามา ทำให้น้ำตาไหลไม่ยอมหยุด โคลด์ปล่อยให้หญิงสาวร้องไห้อยู่นานสองนาน ถึงบอกให้เธอไปอาบน้ำลงมากินข้าว จะได้เก็บของให้เข้าที่ ผิงอันทำตามอย่างว่าง่าย เธอขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด แล้วลงมาทานข้าวกับเขา ก่อนจะขึ้นไปเก็บของที่พ่อและแม่เลี้ยงขนมาให้ โดยมีสาวใช้คอยช่วย ทางฝั่งของโคลด์ที่ออกมาทำงาน ยังคิดเรื่องเมื่อคืนไม่ตก จากประสบการณ์ที่ผ่านมา เขารู้ว่าผิงอันไม่ได้โกหก เธอยังบริสุทธิ์จริงๆ แต่นี่แหละคือปัญหา ซึ่งมันไม่น่าเป็นไปได้ "พวกมึงแน่ใจใช่มั้ยว่าไม่ผิดตัว" เขาถามมือซ้ายมือขวาคนสนิทหน้าเครียด "ทั้งเบอร์มือถือ และรูปไม่ผิดตัวแน่ครับ" นุกซ์มือซ้ายกล่าว "ไม่มีแฝดใช่มั้ย" โคลด์ถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง ถึงจะรู้ว่าลูกน้องไม่คยทำงานพลาด "ไม่ครับ มีแค่น้องสาวต่างแม่ ตอนนี้เรียนอยู่ต่างประเทศ ซึ่งหน้าหน้าไม่เหมือนกัน" ครั้งนี้เคนกล่าว "งั้นก็ดี" โคลด์บอกเสียงเรียบ มองตรงออกไปยังวิวภูเขาด้านนอก ไม่อาจมีใครรู้ความคิดของเขา ผิงอันที่เก็บของเสร็จ เดินลงมาก็ไม่พบใคร จึงเดินออกไปนั่งเล่นด้านนอกริมสระ มองดูวิวอันสวยงามให้จิตใจที่ว้าวุ่นสงบลงบ้าง เธอไม่รู้ว่าสถานะตอนนี้เรียกว่าอะไร เป็นสิ่งของ ลูกหนี้ หรือขอเล่นที่ถูกซื้อมาในราคาที่แสนแพงอะไรพวกนั้นหรือเปล่า แล้วมีหน้าที่อะไรบ้างนอกจากที่เขาทำเมื่อคืน แล้วตอนนี้พ่อเธอจะอยู่ที่ไหนทำอะไรอยู่ ทำไมถึงได้ขายลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองได้แบบนี้กัน คิดแล้วน้ำตาก็ไหล เธอไม่รู้อนาคตตัวเองเลย ว่าจะเป็นยังไงต่อ ไปในทิศทางไหน ทุกอย่างมันมืดแปดด้าน ไม่มีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจด้วยซ้ำ "ทำอะไร" เสียงเข้มดังขึ้นจากด้านหลัง "คุณโคลด์" ใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยน้ำตา หันไปตามเสียง เห็นร่างโตยืนหล่อมองมาที่เธอ "ร้องไห้อีกแล้วเหรอ" ตาคมหรี่มองจ้องหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา "ถ้าคุณโคลด์เป็นหนู จะทำยังไง" เธอก้มหน้างุด เช็ดน้ำตาตัวเอง "ทำตัวดีๆ ว่านอนสอนง่าย" เขาก้าวขายาวๆ มาตรงหน้า เพื่อมองเธอชัดๆ "แล้วคุณโคลด์จะไม่ทิ้งหนู เหมือนพ่องั้นเหรอ" เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง "ฉันซื้อเธอมาแพงมากนะ" "คุณจะไม่ขายหนูต่อใช่มั้ย" ใช่ว่าซื้อมาแพง แล้วจะทิ้งจะขายต่อไม่ได้นี่ แต่จะมีใครกล้าซื้อเธอในราคาที่เขาจ่ายบ้างล่ะ เขาต้องรวยขนาดไหนกันนะ "ต้องขายเท่าไหร่ล่ะถึงจะมีคนซื้อ เก็บไว้ใช้ดีกว่ามั้ง" เขากระตุกยิ้มมุมปาก จะบอกว่าขายถูกไม่คุ้มเพราะซื้อมาแพง เอาไว้ใช้งานคุ้มกว่าสินะ "ใช่สิ! ไม่มีคนบ้าที่ไหนกล้าซื้อผิงตั้งแปดสิบล้านหรอก" ร่างบางกอดอกเม้มปากแน่น แอบหลอกด่าคนตัวโตที่ยืนหน้าหล่อ ไม่รู้จะหล่อไปไหน "ปากเก่งนี่" มือโตบีบแก้มนิ่มทั้งสองข้างด้วยมือข้างเดียว จนปากอวบอิ่มจู๋ "อื้อ!! เจ็บ" ร่างบางส่งเสียงอู้อี้ ส่งสายตาอ้อน แกะมือโตให้ปล่อย แล้วกุมมือเขาไว้ไม่ให้บีบแก้มอีก "กล้านักนะ" โคลด์ส่งสายตาดุ ทำให้ร่างบางก้มหน้างุดไม่กล้าสบตา "...." "เงียบทำไม เงยหน้าขึ้นมา เมื่อกี้ยังปากดีด่าฉันว่าบ้าอยู่เลย" น้ำเสียงดุ ทำให้เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเขา "ขอโทษค่ะ" ปากอวบอิ่มเม้มแน่น รู้สึกกลัวคนตรงหน้า เขาเป็นใครแล้วเธอเป็นใคร เมื่อครู่ไปเอาความกล้ามาจากไหน ถึงได้กล้าต่อว่าเขาแบบนั้นนะ นี่มันฆ่าตัวตายชัดๆ "หึ คิดว่าแน่" โคลด์กระตุกยิ้มมุมปาก อย่างชอบใจ "แล้วผิงมีหน้าที่ทำอะไรบ้าง" ร่างบางรีบเปลี่ยนเรื่องคุย กลัวโดนดุไปมากกว่านี้ และไม่รู้ด้วยว่าเธอต้องทำอะไรในที่แห่งนี้บ้าง ถึงจะเหมาะสมกับราคาที่เขาจ่ายให้พ่อเธอ "ทำให้ฉันพอใจ" ว่าแล้วก็เดินหายเข้าไปในบ้าน "ทำให้พอใจงั้นเหรอ เหมือนเมื่อคืนเหรอ!!!"เด็กสาวพึมพำตาโต เมื่อคิดว่าตัวเองต้องทำยังไงให้เขาพอใจ