โคลด์ยิ้มไม่หุบเมื่อได้รับรางวัลจากคนตัวเล็ก มือโตยื่นไปเปิดลิ้นชักหยิบเงินออกมาให้ร่างบาง
"เอาไปซื้อของ"
"เยอะไป" ร่างบางมองเงินที่โคลด์ให้ เธอไปแค่ตลาดทำไมต้องให้เยอะขนาดนี้ หรือว่าลองใจ
"แค่ห้าพัน" เขารู้ว่าไปตลาดมันหมดไม่เยอะ แต่ถ้าเจอของมีราคาหน่อยเช่นทุเรียนลูกนึ่งก็เป็นพันแล้ว เธอจะได้ซื้อโดยไม่กลัวเงินหมด วันนี้เคนไม่ได้ตามไปจ่ายให้ด้วย
"ขอบคุณค่ะ" ร่างบางยกมือไหว แทบกราบอก
"ถ้าไม่พอบอกบอดี้การ์ดนะ"
"ค่ะ^^"
ก๊อกๆ
"ครบสิบนาทีแล้วครับนาย" นุกซ์เคาะประตูก่อนจะเปิดประตูเข้ามา ทำเอาโคลด์ถึงกับมองบน นี่เขาเป็นเจ้านายนะ
"ผิงไปนะ"
จุ๊บ
เธอจูบแก้มเขาเบาๆ เป็นการบอกลา ก่อนจะลุกเดินกำเงินแน่นไปที่ประตู
โคลด์นั่งมองตามหลังร่างบาง รู้สึกโหวงๆ ยังไงชอบกล แต่คิดว่าเพราะตัวเองเป็นห่วงคนตัวเล็กมากไปเท่านั้น
ผักกาดกลับบ้าน เก็บของสำคัญที่สำคัญจริงๆ เท่านั้น ยัดใส่กระเป๋าสะพายใบเล็กของตั
