"คุณโคลด์^^" เสียงเล็กเรียกร่างโตที่ก้มหน้าทำงานอยู่หลังโต๊ะนั่น
"มาได้ไง" โคลด์ละสายตาจากเอกสารขึ้นมอง ก็เห็นร่างบางที่ไม่ควรจะยืนอยู่ในห้องทำงานเขา
"พี่เคนพามาค่ะ^^" เธอตอบอย่างสดใส แล้วเดินเข้าไปหาพลางถามหน้าอ้อน "หนูมาได้มั้ย"
"ก็มาแล้วนี่" โคลด์หมุนเก้าอี้มาหาหญิงสาว ทำให้เธอยิ้มกว้าง
"^_^"
"คิดถึงฉันเหรอ" เขาดึงเธอลงนั่งตัก
"อยากเจอหน้า>///<" แก้มแดงซ่านอย่างเขินอาย ไม่กล้าบอกคิดถึง
"เจอหน้าอย่างเดียว?" โคลด์เลิกคิ้วสูงมองเด็กขี้อาย
"คุณโคลด์ไม่กลับไปหา" เธอทำหน้างอ ก้มลงเล่นกระดุมเสื้อโคลด์อย่างน้อยใจ
"ฉันพึ่งออกจากห้องมาเมื่อเช้านะ"
"ไม่รู้แหละ ผิงไม่เห็น เมื่อวานก็ไม่เห็น" ร่างบางกอดอกเชิดหน้า ไม่รู้ไปเอาความกล้านี้มาจากไหน เพราะเขาใจดีกับเธอมากไปหรือเปล่า
"ติดฉันแล้วเหรอ ไม่เห็นฉันแล้วอยู่ไม่ได้ กินข้าวไม่ลง?" เขามองหน้าเด็กดื้อรั้นที่กล้างอนเขา เธอช่างกล้าจริงๆ
