“อ๊ะ เอ่อ...อ๋อ! เสร็จแล้วค่ะ ใช่มั้ยคะบอส... เสร็จแล้วใช่มั้ยคะ”
เธอตอบเฌอลีน ก่อนจะหันไปส่งยิ้มอ่อย จ้องตาเจ้าเล่ห์ใส่เขา
“อืมมม งั้นคุณกลับไปก่อนเถอะพิม เดี๋ยวผมค่อยโทรหา”
ชลาชลบอกกับพิมพรด้วยท่าทีนิ่ง ๆ พลางมองหน้าหลานสาวที่กำลังจ้องมาที่เขาตาดุ
“งั้น...พิมกลับก่อนก็ได้ค่ะ แต่บอสอย่าลืม…ที่คุยค้างกันเอาไว้นะคะ พิมจะรอ...พี่กลับนะคะน้องเฌอ บ๊ายยย”
เลขาสาวสวยบอกลาคนทั้งสอง ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าและออกจากห้องไป
ปล่อยให้ชลาชลกับเฌอลีนอยู่ด้วยกันตามลำพังในห้องต่อ
“เอาหละ! ไหนบอกสิ ว่าเฌอมีเรื่องด่วนอะไรจะคุยกับลุง?”
เขาถามเธอด้วยแววตาดุเล็กน้อย ทว่า...ก็ไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองอะไรที่เด็กสาวถือวิสาสะเข้ามาแบบนั้น
“คือ...หนู...อยากทำงานเป็นเลขาบ้าง คุณลุงแนะนำหน่อยสิคะ ว่าจะต้องทำยังไง?”
เด็กสาวตอบด้วยท่าทางเคืองขุ่นเล็ก ๆ แต่คนฟังกลับชักสีหน้าแปลกใจ
“เลขาเหรอ!?! ทำไมอยู่ ๆ อยากจะเป
