12.30 น.
Rrrrrrrrrrrr.
ผม: {อืมม}
ปลายสาย: {!=*@$(##:!=,*@():',*-$((:"'}
ผม: {ไม่ต้อง... เดี๋ยวกูไป}
ปลายสาย: { !=*@(():""}
ตู้ดดดดดดๆๆ ผมกดวางสาย
> "ใกล้ถึงเวลาของคนเลวที่จะต้องชดใช้กรรมแล้วสินะ"
ผมลุกขึ้นจากเตียงนอน อาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน แล้วเดินไปเคาะประตูข้างห้อง แต่ไม่มีใครเปิดครับบ!!! ผมเลยไปขอคีย์การ์ดสำรองที่เคาน์เตอร์ด้านล่างคอนโดมา และไม่ลืมที่จะซื้ออาหารเช้าขึ้นมาด้วย
ผมค่อยๆ เปิดประตูห้องเข้าไป แล้วเดินไปหาเจ้าของห้องที่เตียง ก็ว่าละทำไมถึงไม่ลุกขึ้นมาเปิดประตูให้!!! ผมลืมไปซะสนิทว่าเธอขี้เซาสุดๆ
ผมวางอาหารที่ซื้อมาไว้ในครัว แล้วเดินกลับมาหาปิ่นอีกครั้ง ก่อนที่จะค่อยๆ นั่งลงตรงหัวเตียง ผมเกี่ยวเส้นผมที่มันปกปิดใบหน้าสวยๆ ของเธอไว้กับหู ค่อยเห็นชัดขึ้นหน่อย ยิ่งชัดยิ่งสวย ตอนที่ผมเห็นเธอครั้งแรกหัวใจผมมันสั่นระรัวอย่างบอกไม่ถูกเลยครับ ผมก็ไม่รู้ทำไม หัวใจของผมมันเต้
