Rrrrrrrrrrrrrr. (ไอ้ราม)
ปิ่น: อื้ออออส์บี๋~ โทรศัพท์ (ส่งโทรศัพท์มาให้ผม ผมก็รับมาแล้วกดรับสาย)
ผม: {ว่า?}
ไอ้ราม: {!!=*-)#:)))'/'@()>?=/:(()#"==!!*::(-
(@-99"##=,}
ผม: {เออๆ!}
ตู้ดดดดดดดดๆ ผมกดวางสาย
ปิ่น: มีอะไรหรอบี๋ (ลุกขึ้นมาด้วย)
ผม: พลอยช็อก! ตอนนี้ไอ้รามกำลังพาตัวพลอยไปส่งโรงพยาบาล
ปิ่น: งั้นเรารีบอาบน้ำ แล้วไปโรงพยาบาลกันเหอะบี๋ เค้าเป็นห่วงพลอย
ผม: คับบบๆ
ผมกับปิ่นก็รีบพากันไปอาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จ
ตึ้งงงงง! ตึ้งงงงง!
เสียงไลน์ผมดังขึ้น ไอ้รามคงแชร์โลเคชั่นมาส่งมาให้ผม ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเปิดไลน์ดู เป็นโรงพยาบาลไม่ใกล้ไม่ไกล ขับรถไปไม่เกิน 30 นาทีก็น่าจะถึงแล้ว
ผม: ป่ะ! ไปกัน!
ผมจับมือปิ่นเดินไปที่รถ ปิ่นก็รีบเดินเป็นพิเศษอ่ะ คงจะเป็นห่วงพลอยจริงๆ ทั้งที่พลอยทำไม่ดีกับเธอไว้มาก แต่เธอก็ไม่เคยคิดเคียดแค้นพลอยเลย ผมอยากให้พลอยได้รู้เหมือนที่ผมรู้จังเลยครับ!! แ
