**เสี่ยดีน**
หลายวันผ่านไป~ จนวันนี้เป็นวันเผาศพของพลอย
ผมมองแววตาปิ่นมีแต่ความเศร้า ที่ตอนนี้เธอกำลังจ้องมองควันไฟสีดำถึงดำมากล่องลอยสู่ท้องฟ้า
> "ฉันขอโทษนะพลอย ถ้าชาติหน้ามีจริงก็ขอให้มีความสุขนะ"
ปิ่นพูดออกมาก่อนที่น้ำตาของเธอจะเริ่มไหล ผมส่งมือไปเช็ดน้ำใสๆ นั้น....
ผม: หยุดร้องได้แล้วนะ~
ปิ่น: เค้ารู้สึกผิดอ่ะ ฮืออ~ ที่ทำให้ลมหายใจของคนๆ หนึ่งหยุดลง
ผม: บี๋ไม่ผิดหรอก อย่าคิดแบบนี้นะครับ
ปิ่น: ฮืออ~ มันอดที่จะคิดไม่ได้อ่ะ
ผม: หยุดร้องก่อนเร็ว~ ฮึบๆ
ปิ่น: อึกๆ~ (พยายามหยุดร้อง แต่ก็ยังมีเสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมา)
ผม: ต่อไปนี้เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกแล้วนะ เค้าไม่อยากให้บี๋ต้องไม่สบายใจ ถ้าบี๋ไม่สบายใจแล้วเค้าจะมีความสุขหรอ แล้วมันจะส่งผลเสียต่อลูกของเราในท้องนะ แล้วถ้าบี๋.... (ทำหน้าอ้อน)
ปิ่น: 555 ปิ่นรู้แล้วนะ (ยิ้ม หัวเราะปนร้องไห้)
ผม: บี๋ต้องยิ้มแบบนี้สิ เค้าชอบ~ น่
