Episode 4

ขณะที่รถบี หยุดจอดสนิทรอไฟแดงอยู่ โครมมมม!! มีรถสปอตคันหรูขับชนท้ายรถเก๋งของบีอย่างจัง.... เรา ลงจากรถด้วยความโกรธเกรี้ยว เพราะรถคันนี้เรากับบี เก็บเงินซื้อใช้ร่วมกัน แต่บีออกเยอะกว่า เราเลยให้บีเก็บ ไว้ ส่วนเราก็มีมอเตอร์ไซค์ขับอยู่คันนึง รู้ไหมกูต้องอ่อย ผู้แค่ไหนถึงจะได้มาห้ะ ซนแบบนี้ก็สวยเส้ว้ะ!!! เราลงจากรถมาพร้อมกับบี ก่อนจะเจอชายน่าตาดีดูเป็น ผู้ใหญ่นิดนึง ดูไปก็หล่อดี เราเห็นหน้าไม่ค่อยชัดสักเท่า ไหร่เพราะมันมืด นี่ขนาดไม่ค่อยชัดน้ะ บรรยายเอาส้ะ เห็นภาพ5555 เปิดประตูรถออกมา ทุกอย่างดีหมด แต่ขับรถแม่งแย่โคตร นิสัยก็คงแย่ด้วยสิ้นะ!!! เรา: นี่คุณ ขับรถยังไงกัน!? ท้ายรถฉันพังเห็นไหม (โมโห) บี: เฮ้ยปิ่น ใจเย็นๆดี้ (กระซิบเบาๆ) ?: ขอโทษ มันเบรกไม่ทันจริงๆ เรา: เห้ออ (ถอนหายใจออกมาเบาๆ) แล้วคุณจะรับผิด ชอบยังไง? ผู้ชายคนนั้นไม่พูดอะไร หยิบอะไรซักอย่างส่งมาให้เรา ?: นี่นามบัตรผม อยากได้เท่าไหร่ก็โทรมาล้ะกัน ตอนนี้ ผมรีบ เราก็รับนามบัตรผู้ชายคนนั้น แล้วใส่กระเป๋ากางเกงเรา เลย ไม่ได้อ่านแต่อย่างใด เพราะตอนนี้เรากับบีรีบมาก..ถึงจะให้มายืนอ่านก็ขี้เกียจอยู่ดี ?: ผมปืน แล้วคุณ...... เรา: ปิ่นค้ะ นี่บี (ชี้ตัวบี) งั้นขอตัว เรารีบเดินไปเปิดประตูรถแล้วขึ้นไปนั่งหน้ามุ้ย ส่วนบีก็ เดินตามมา นี่มัน 1 ทุ่มกว่าล้ะ เตรียมตัวโดนด่าได้เลยค้ะ ดีที่นิสัยไม่ค่อยแย่เหมือนกับขับรถ ไม่งั้นเราด่าไปยัน ตายแน่!!! กูจะเรียกค่าเสียหายซัก10ล้าน ทั้งๆที่ซื้อมา แค่4แสน แป่วว! บี: อารมณ์เสียหรอ? อย่าเครียดดี้ ชิวๆ เรา: มึงดูหน้ากูก่อน ไฟเขียวละ รีบไปเหอะบี บี: เออๆ ใจร่มๆค่ะเพื่อน ขับรถไปซักพักหนึ่งก็ถึงผับxx เรารีบมองนาฬิกา .อีก5นาที 1 ทุ่มครึ่ง เรากับบีรีบปั่นพลังขาขึ้นห้องประชุม เลยค่ะ เปิดประตูเข้าไปนี่แบบ ทุกคนหันมามองกันหมด อ้ะ มองไรค่ะ ไม่เคยเห็นคนสวยหรอ? เรา: ขออนุญาตค่ะ หวัดดีค่ะคุณป่าน เราจับมือบีเดินเข้าห้องประชุม แล้วนั่งลงตรงเก้าอี้ที่ เหลือเพียง2ตัวสุดท้าย ซึ่งเรากับบีมาสายสุดค้าาาา เจ๊ต่าย: มาสายไป1ชั่วโมง ไปทำอะไรมาค่ะ ปิ่น บี เรา: โหเจ๊ ออกจากคอนโดตั้งแต่ไม่กิน 1 ทุ่มแหนะ แต่ เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยอ้ะเจ๊ (ตอแหล) เจ๊: ...... ต่าย: จริงหรอบี (หันไปถามบี ไม่เชื่อกูหรอเจ๊) บี: ตามที่ปิ่นพูดเลยค้ะเจ๊ (เพื่อนกันตอแหลเหมือนกัน) คุณป่าน: เอาหละๆ มากันครบแล้วใช่ไหม งั้นไป ทำงานกันเถอะ คงจะประชุมไม่ทันกันล้ะ งั้นเจอกันเลิกงานที่นี่นะ ทุกคน: ค่ะ คุณป่านก็เดินออกจากห้องไป เป็นเพราะเราแน่ๆ เสือกมาสาย เลยไม่ได้ประชุม คุณป่านเลยเลื่อนนัดตอนเลิก งานแทน ขอโทษนะค่ะเพื่อนๆ ปิ่นไม่ได้ตั้งใจอ้ะค่ะ ทุกคนลุกออกจากห้องประชุมไปกันหมด ส่วนเราจะอยู่ ทำไมลุกค่ะ!! เรากำลังจะลุกขึ้นไปทำงานแต่กลับ ได้ยินเสียงผีเปรตร้องขอส่วนบุญขึ้นมาส้ะก่อน ตูน: พวกไม่ตรงต่อเวลา ไม่น่าคบเอาสะเลย พาคนอื่น ซวยไปด้วย ไม่รังเกียจตัวเองบ้างหรอ เรา: รังเกียจผีเปรตแถวนี้มากกว่า บี: ไปกันเหอะมึง อย่าไปสนใจคำพูดหมาเลย เก็บไปก็ รกสมอง ตูน: พวกมึงก็หมา! หมาหมู่!!! เรา: ยังดีกว่าหมาไม่มีเพื่อนคบ เลยไม่มีเพื่อนห้ามปราม ตูน: ห้ามอะไรร เรา: ห้ามว่าอย่าร่านเกินตัวยังไงหละ วันนึงเอากับผู้ที่ คนหล้ะ ไม่กลัวเป็นเอดส์ตายหรออีผี!! ไปกันเถอะบี (หันไปพูดกับบี) เราจับมือบีอีกครั้ง แล้วเดินจากห้องไป ปล่อยให้อิตูนมัน ดิ้นตายอยู่ในห้องนั่นแหละ รำคานมาก พวกขี้อิจฉา เจอกูทีไรมึงไม่จำเป็นต้องจิกกูตลอดไหมบ้างที่ฟัคยูรัวๆ จากนั้นก็ทำงานค่ะ เราทำงานแค่3วันนะ ศุกร์-อาทิตย์ เราทำงาน2เวลา ก็ตั้งแต่2ทุ่ม-3ทุ่ม และ4ทุ่มครึ่ง-เที่ยงเที่ยง คืน บางทีก็ทำเวลาเดียวแล้วแต่อารมณ์ วันไหนที่คุณ ป่านไล่ออกก็อีกอารมณ์นิ่งไปอีก5555 ถ้าถามว่าทำไม ทำแค่2ชั่วโมงครึ่ง ขี้เกียจค่ะ คืนนึงเราได้ไม่เกินห้าพัน แค่นี้ก็พอละ ส่วนคนอื่นที่ทำทั้งคืนไม่หยุดได้เกือบหมื่นก็มี ถ้าไปต่อกับลูกค้าไม่ต้องถามถึงเงินเป็นปึกๆเลยค่ะ ส่วนวันหยุดอีก4วันอื่น จันทร์-พฤหัสบดี ก็เที่ยวบ้าง นอนบ้าง ฟิตเนสบ้าง ช้อปปิ้งบ้าง ทำขนมไทยบ้าง ทำ เค้กบ้าง (ที่บ้านเราเปิดร้านขายขนมเหมือนร้านนั่งชิวนี่แหละ นั่งทั้งวันก็ยังได้ ถ้าว่างมากก็มานั่งในใจเราก็ได้นะ หัวใจเรายินดีให้บริการเสมอ อิอิ)