Ep22
ตื่นมาอีกทีก็ตอนเย็นแล้วแต่คนข้างๆ ไม่อยู่แล้ว ไปไหนของเขา เราลุกจากเตียงก่อนจะเดินลงมาข้างล่างแต่ยังไม่ทันทีได้ก้าวขาลงบันได เท้าเราก็ต้องชะงัก
"คุณเป็นใคร มาอยู่ที่บ้านผมได้ยังไง!"
เอาแล้วไง งานเข้าแล้วไหมล่ะ มาบ้านไม่บอกไม่กล่าว องค์จะลงไหมล่ะวันนี้!! เรารีบก้าวขายาวๆ ลงบันไดไปที่ห้องรับแขกทันที
พี่พีท: เอ่อ... สวัสดีครับ ผมเป็นแฟนแป้งหอมครับ // น้ำเสียงที่พูดแบบไม่สะทกสะท้านกับสีหน้าว่าที่พ่อตาเลยจริงๆ
พ่อ: คุณว่ายังไงนะ!
แม่: ใจเย็นสิพ่อ ว่ายังไงพ่อหนุ่ม
พี่พีท: ครับผมเป็นแฟนแป้งหอมเราคบกันมาสักพักแล้วครับ
เรา: พ่อขา.. คุณแม่ขา.... กลับมาถึงนานยังคะ
แม่: มานี่เลยไอ้ลูกคนนี้ // แม่กวักมือเรียก เมื่อเราเดินมาถึงห้องรับแขกแล้วเดินไปนั่งข้างพี่พีท // ตกลงเขา...
เรา: ค่ะ เราคบมาสักพักแล้ว พ่ออย่าทำหน้าแบบนั้นสิ~
พ่อนองหน้าเรานิ่งก่อนที่จะพูดขึ้น
พ่อ: คบกันมาสักพัก! แต่ไม
