หน้าห้องประชุมชั้นเจ็ดบริษัทภาคภูมิ
“เขาไปข้างในกันเถอะ ”
พอมาถึงหน้าห้องประชุม เธอยังยืนทำใจอยู่สักพัก ก่อนเงยหน้าขึ้นมามองผมแล้วพยักหน้าเรียกความมั่นใจให้ตัวเองอีกครั้ง
“ค่ะ ”
พอเดินเข้าไปข้างใน ก็จะมีที่นั่งให้สำหรับผู้เข้าประกวด และก็ที่นั่งสำหรับผู้รอชมการประกวด
ส่วนด้านหน้า ก็จะเป็นที่นั่งสำหรับคณะกรรมการ พอผมส่งเธอไว้ในห้องนี้แล้ว ผมก็เดินออกจากห้องประชุมไป
ก๊อกๆๆ
“ เข้ามาได้ ”
เสียงคนด้านในเอ่ยอนุญาต ผมผลักประตูเข้าไปก็เห็นม๊าคนเก่งกำลังง่วนกับกองเอกสารอยู่
“อ้าว!!! วันนี้พายุจะเข้ารึไง ลูกชายของม๊าเข้าบริษัท ”
ม๊าเงยหน้าขึ้นมองผมก่อนถามแกมประชด ผมได้แต่ยิ้ม แล้วเดินเข้าไปกอดอ้อนม๊า
“คิดถึงจังเลยครับ ”
“ ไม่ต้องมาปากหวานเลย มาก็ดีแล้ว ไปช่วยคัดเลือกผลิตภัณฑ์ช่วยม๊าหน่อยสิ”
พอเข้าบริษัททีไร ม๊าก็เป็นแบบนี้ทุกที แต่ทุกครั้งผมก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรนะครับ แต่ครั้งนี้ผมตัดสิ
