ชมนาดกลับมาที่ห้องพักก่อนจะรีบกดโทรศัพท์ไปหานาวิน “ทุกอย่างเรียบร้อยใช่ไหม” หญิงสาวอมยิ้มเมื่ออีกฝ่ายตอบมาตรงกับที่หล่อนต้องการ
“ดีมาก อีกไม่กี่วันนังบัวมันก็คงจะรีบกลับไปเมืองไทย ทีนี้วินก็จับตัวมันไปอยู่เกาะสักเดือนสองเดือนเพื่อรื้อฟื้นความหลัง รับรองมันไปไหนไม่รอด” ชมนาดวางแผนให้นาวินเสร็จสรรพ และพอคู่สนทนาอิดออดไม่อยากจะทำตามหล่อนก็เสริมเข้าไปอีก
“อย่าขี้ขลาดสิวิน รักมันไม่ใช่เหรอ ทางนี้ทางเดียวที่จะทำให้วินได้ตัวบัวบุษบา ส่วนเรื่องผัวของมันไม่ต้องห่วง วินแค่ทำตามที่ชมบอก และทุกอย่างจะดีเอง...” ชมนาดหัวเราะไปตามสาย
“อย่าแต่สิ ทำแบบที่ชมบอกนะ โอเค แค่นี้ก่อน แล้วเจอกัน...”
หญิงสาวกดวางสาย ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวที่เตียงนอน รอยยิ้มชั่วร้ายระบายเต็มไปหน้าสวยของเจ้าหล่อน เป็นจังหวะเดียวกันที่ราชิดเดินกลับเข้ามาพอดี
“คิดจะทำอะไรอีกล่ะ...”
ชมนาดหันไปตามเสียงเข้ม และเมื่อเห็นว่าเป็นใคร หล่
