“แต่คงหนีไม่พ้นมั้งนาวิน อย่าลืมสิว่าคนที่เผาบ้านบัวขาวนะคือใคร...”
นาวินหน้าซีดเผือด รีบหันไปมองหน้าบัวบุษบาที่มีสีหน้าแปลกใจอย่างตื่นตระหนก เขากำลังจะร้องห้ามชมนาด แต่ก็ไม่ทันการเสียแล้ว
“คุณเผามันกับมือไม่ใช่หรือ แผลยังอยู่ที่มืออยู่เลย...”
ชมนาดหัวเราะร่วนอย่างสะใจ ขณะที่บัวบุษบาถอยหลังออกห่างจากนาวินทันที จ้องมองชายหนุ่มอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน
“บัว... คือผม...”
ความผิดพลาดที่กระทำเรื่องชั่วช้าเพราะขาดสติกำลังกลับมาเล่นงานเขา ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา ก่อนจะตัดสินใจพูดความจริงทุกอย่าง
“ผมทำเองบัว... ผมเป็นคนเผาบ้านบัวขาว แต่คนที่สั่งให้ผมทำก็คือผู้หญิงชั่วช้าคนนั้น...”
ชายหนุ่มชี้มาที่ชมนาด บัวบุษบาปล่อยร่างให้ลงไปกองกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง น้ำตาไหลพราก ไม่คิดเลยว่าฆาตกรที่ทำร้ายบ้านบัวขาวของครูแม่ และชีวิตเด็ก ๆ จะคือผู้ชายที่ชื่อนาวิน
“ผู้หญิงคนนี้ใช้ความรักที่ผมมี
