สิงขร [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 52
หลังจากที่ไอรินกลับมาถึงบ้าน ก็ไม่เห็นสิงขรตามมาแบบที่พูดเลย รออยู่เป็นชั่วโมงๆ ก็ยังไม่มา
จนถึงเช้าวันต่อมาไอรินตื่นขึ้นมาก็ยังไม่เห็นเขากลับมาเลย หรือว่าเขาจะกลับมาแล้วแต่นอนห้องอื่น
อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเธอเลยออกมาดูข้างนอก
"เมื่อคืนเจ้านายคุณไม่ได้กลับเหรอ" หลังจากที่มองดูจนทั่วแล้วว่าเขาคงไม่ได้กลับมาเธอเลยถามคนของเขาดู
"เจ้านายติดธุระครับ"
"คนขี้จุ๊ ไหนบอกจะตามเรากลับมาไง เป็นเจ้าของกิจการต้องนั่งดูขนาดนั้นเลยเหรอ"
"อะไรนะครับ" คนที่เฝ้าอยู่ด้านหน้าเห็นเธอพึมพำ
"แล้ววันนี้เขาจะกลับมาไหม"
"ไม่แน่ใจครับ"
"อะไรของพวกคุณเนี่ย เจ้านายจะมาหรือไม่มาก็ไม่รู้อะไรเลยเหรอ" ไอรินรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาจนตะคอกลูกน้องของเขา แต่พอนึกได้ว่าตัวเองไม่สมควรทำแบบนี้เลยขอโทษก่อนจะกลับเข้าห้อง
เราเป็นบ้าอะไรเนี่ย ทำไมรู้สึกหงุดหงิดจังเลย ถ้าเขาอยู่ตรงนี้มีหวังเธ
