สิงขร [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 59
แต่พอเห็นสายตาสิงขรแล้วไอรินก็ไม่กล้าเดินเข้าไปนั่งข้างขุนราม
"รออะไรอยู่ล่ะครับ จะยืนให้ปวดขาทำไมมาสิครับ" สายตาขุนรามจับจ้องแค่ไอริน แต่ไม่ใช่ว่าไม่ได้มองสิงขร เพราะเขายังคงเห็นสิงขรในรัศมีสายตาอยู่
เอาวะไม่ได้นั่งตัวติดกันเขาคงไม่ว่าอะไรหรอก หญิงสาวหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่จะเดินไปนั่งลงตรงที่ขุนรามขยับให้
หมับ!
"โอ๊ย" แต่สะโพกยังไม่แตะโซฟาเลยร่างของเธอก็ถูกดึงกระเด็นมานั่งบนตักชายคนรักก่อน
"เป็นอะไรไหม" สิงขรตกใจตอนที่เธอร้องโอ๊ยกลัวว่าจะดึงแรงเกินไป
"ไม่เป็นอะไรค่ะแค่ฉันตกใจ"
"หึหึ.. เมื่อกี้ใครบอกไม่ต้องสนใจนะ"
"มึงหยุดพูดได้หรือยัง กูก็บอกลูกน้องให้เลื่อนนัดแล้วไม่ใช่เหรอ"
"จะเลื่อนอะไรวะกูมาตั้งไกล มึงมาบอกตอนที่กูถึงแล้วเนี่ยนะ" จังหวะนั้นขุนรามเอื้อมไปหยิบบุหรี่กำลังจะมาจุด แต่ถูกสิงขรแย่งไปอีกครั้ง
"อะไรของมึงวะ"
"ไม่เห็นหรือไงว่าผู้หญิงนั
