สิงขร [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 44
ถึงยังไงเขาก็ต้องตัดใจออกมา เพราะจะทิ้งเพื่อนเพื่อความสุขส่วนตนก็ไม่ได้
แต่ก่อนที่สิงขรจะออกไปก็สั่งให้คนดูแลเธอให้ดี ถ้าอยากออกไปข้างนอกก็ตามใจเธอ
ได้ยินเสียงรถเขาวิ่งออกไปจะน้อยใจให้เขาก็ไม่ได้เพราะนั่นมันก็งานของเขา จะว่าไม่เสียใจเลยก็คงไม่ได้ แต่เธอก็ต้องเข้าใจเขาด้วย หลังจากที่สิงขรออกไปแล้วเธอก็นอนพัก จนถึงช่วงบ่ายคล้อยของวันเดียวกัน ที่จริงไอรินก็ได้ยินเขาสั่งลูกน้องไว้อยู่หรอกว่าถ้าอยากออกไปไหนก็ให้พาเธอไป
พออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จไอรินก็ออกมาข้างนอก
"คุณจะไปไหนครับ"
"อยากจะไปนั่งรถเล่น"
"ถ้างั้นเชิญคันนี้เลยครับ" ได้ยินว่าเธอจะออกไปนั่งรถเล่นคนของเขาก็รีบเตรียมรถ
"ฉันจะขับเอง"
"ไม่ได้หรอกครับเจ้านายได้เอาพวกผมตายแน่"
ไอรินเลยต้องยอมนั่งรถมากับคนของเขา สถานที่แรกเธอให้พวกเขาไปส่งที่ห้างสรรพสินค้าในตัวจังหวัด
ขณะที่สิงขรกำลังทำงานอยู่ ข้อ
