อ้าว
เพิ่งทราบว่าใบลาออกของสหรัฐยังไม่ได้ผ่านงานทะเบียนเลยด้วยซ้ำ ทั้งที่จำได้ว่ายื่นเข้าไปแล้ว สภาพของเขาตอนนี้จึงเป็นเพียงนิสิตที่ถูกพักการเรียน เหตุมาจากการมีเรื่องชกต่อยกับนิสิตแพทย์หัวกระดอไปคราวนั้น รวมถึงของกะทิเองก็อยู่ในเกณฑ์เวลาเกือบจะพ้นสภาพพอดิบพอดี
นั่นแสดงให้เห็นว่ามารดาของสหรัฐโคตรจะคนจริงเลยว่ะ!
“ม้า พี่โรมโคตรจะรักม้าเลยว่ะครับ กอดหน่อย!”
“ไปไกล ๆ ไม่ต้องมากอด”
ชายหนุ่มที่อ่านเอกสารเมื่อสักครู่เสร็จแล้วกำลังจะพุ่งตัวเข้าไปกกกอดผู้ให้กำเนิดซึ่งวันนี้เป็นคนเรียกเขากับเมียให้เข้ามาหาเองที่บ้านใหญ่ชะงักค้างในอากาศ ช่างเหมือนหมาใหญ่ตัวโต ๆ ที่มันหงอยลงถนัดตาจนกะทิที่นั่งอยู่ข้างกายนั้นลอบยิ้มเอ็นดู
“ง่า ม้าไม่รักพี่แล้วเหรอ นี่ลูกชายคนโตไง”
“อย่าให้พูดเป็นครั้งที่สอง”
“ถ้ามีครั้งที่สอง”
“อย่าให้มีครั้งที่สาม”
“ละถ้ามีครั้งที่สาม”
“มึงตายแน่โรม สหรัฐ!”
“แฮะ”
ชายหนุ่
