ตอนที่60

คำว่า “คำตอบ” ยังลอยค้างอยู่ในอากาศ หนักพอจะทำให้ทั้งพื้นที่เงียบลง แม้เสียงปะทะด้านล่างจะยังดังไม่หยุด ณิชายืนจ้องชายตรงหน้า เธอพยายามอ่านสีหน้า แต่ไม่เจออะไรเลย นิ่งเกินไป เหมือนคนที่ควบคุมทุกอย่างไว้แล้ว คีรินก้าวเข้าไปอีกนิด สายตาเขาไม่ละ “คำตอบอะไร” เขาถาม เสียงต่ำ แต่กดดัน ชายคนนั้นยิ้มบาง เหมือนพอใจกับคำถาม “คำตอบที่นายพยายามหนีมาตลอด” คำพูดนั้นแทงตรง คีรินนิ่ง เพียงเสี้ยววินาที แต่ณิชาเห็น เห็นความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ในสายตาเขา “ฉันไม่ได้หนี” เขาตอบ ชายคนนั้นหัวเราะเบา “งั้นเรียกว่าปิดมันไว้ก็ได้” เขาพูด ก่อนจะขยับเข้าใกล้เล็กน้อย แรงกดในพื้นที่เพิ่มขึ้นทันที “นายคิดจริง ๆ เหรอ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นวันนั้น จบไปแล้ว” คำพูดนั้น ทำให้บรรยากาศเย็นลง ณิชามองสลับทั้งสองคน เธอรู้ ว่านี่เกี่ยวกับอดีตอีกแล้ว แต่ครั้งนี้ มันลึกกว่าเดิม “วันนั้น” เธอพูดเบา ๆ