รถเคลื่อนตัวออกจากถนนหลัก
คีรินเลี้ยวเข้าซอยที่เงียบกว่าเดิม
ก่อนจะหยุดในจุดที่มองเห็นได้รอบด้าน
ณิชาหันไปมอง
สายตาเธอเริ่มนิ่ง
ไม่ใช่เพราะสถานการณ์ดีขึ้น
แต่เพราะเธอกำลังควบคุมมัน
“เราต้องทำให้มันเชื่อจริง”
เธอพูด
คีรินพยักหน้า
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
เปิดรายชื่อ
เลือกชื่อหนึ่ง
แล้วกดโทรออก
ณิชามอง
เธอรู้ว่าเขากำลังเริ่มเกม
ปลายสายรับเร็ว
เหมือนรออยู่แล้ว
“ฉันจะย้ายจุด”
คีรินพูด
เสียงนิ่ง
ตั้งใจให้ได้ยินชัด
“ไปที่คลังเก่าแถวทิศเหนือ”
เขาหยุดเล็กน้อย
เหมือนฟัง
ก่อนจะพูดต่อ
“อย่าให้ใครรู้”
คำพูดนั้น
ตั้งใจให้ตรงข้ามกับความจริง
สายถูกวาง
ความเงียบกลับมา
ณิชามองเขา
“เขาจะรีบส่งข่าว”
เธอพูด
คีรินพยักหน้า
“และเขาจะไปดูด้วยตัวเอง”
เขาเสริม
ทั้งสองสบตากัน
แผนเริ่มเดินแล้ว
คีรินสตาร์ทรถอีกครั้ง
แต่เส้นทางที่เขาเลือก
ไม่ใช่ทิศเหนือ
เขาเลี้ยวลงใต้
ลึกเข้าไปใน
