เสียงไซเรนค่อย ๆ ห่างออกไป
โกดังกลับมาเงียบอีกครั้งแต่ความเงียบครั้งนี้… ไม่เหมือนเดิมณิชายืนอยู่กลางพื้นที่เดิมมือยังถืออุปกรณ์ชิ้นเล็กนั้นอยู่มันเบาแต่ความหมายของมัน… หนักกว่าที่คิด
“ไม่ใช่ของพวกเขา”
เธอพูดสายตายังจ้องมันอยู่คีรินยืนข้าง ๆไม่ตอบทันทีแต่สายตาเขาเปลี่ยนลึกขึ้นระวังมากขึ้น
“ใช่”
เขาพูดในที่สุด
“และไม่ใช่ของเรา”
คำตอบนั้นทำให้บรรยากาศเย็นลงทันทีณิชายกมันขึ้นมาดูใกล้ ๆตัวเครื่องเรียบ ไม่มีสัญลักษณ์ ไม่มีหมายเลขเหมือนถูกทำมาเพื่อ “ไม่ให้ถูกตาม”
“งั้นก็แปลว่า…”
เธอพูดช้า ๆ
“…มีอีกฝ่าย”
คีรินพยักหน้า
“และเขาอยู่ตรงนี้ก่อนเรา”
คำพูดนั้นทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนทันทีไม่ใช่แค่การช่วยคนไม่ใช่แค่การปะทะแต่มีใครบางคน
“ดูอยู่”
ตั้งแต่แรก
มินถูกพาออกไปกับทีมช่วยเหลือปลอดภัยแต่สภาพจิตใจยังสั่นณิชามองตามเงียบเธอไม่ได้พูดอะไรแต่สีหน้าบอกชัดว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะปล่อยผ่าน
“เ
