บทที่ 22

1380 Words

"จะไปไหน" จังหวะที่เพลิงเดินอ้อมมากำลังจะขึ้นรถ แต่ยังไม่ทันได้ขึ้นเมขลาก็เปิดประตูลง ..ชายหนุ่มรีบเดินอ้อมกลับมาหยุดเธอไว้ก่อน แต่หญิงสาวไม่ยอมคุยด้วยเธอยังคงจะเดินกลับทางเดิม "มาคุยกันหน่อย" มือหนาคว้าแขนอีกฝ่าย แล้วพามาขึ้นรถ เขาจับเธอขึ้นไปนั่งบนรถได้แบบง่ายดาย ก่อนที่จะปิดประตูเพลิงไม่ลืมคาดเซฟตี้เบลท์ให้ แล้วคนร่างสูงก็เดินอ้อมกลับมานั่งประจำที่คนขับ "ผมจะรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้น" ไม่ต้องให้เธอได้อธิบายเขาก็รู้ด้วยตัวเองแล้ว ว่าเธอกับรามสูรไม่ได้เกินเลยกัน เธออาจจะเป็นแค่พี่เลี้ยงเด็กและพนักงานในบริษัทเหมือนที่บอกไว้ แต่ไม่มีคำตอบใดๆ ออกมาจากปากของคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ "คุณกำลังคิดอะไรอยู่ก็พูดออกมาสิ ผมพร้อมจะทำตาม" "ไปส่งฉัน" "ครับ" ดีกว่าเธอจะไม่ยอมพูดอะไรด้วยเลย ชายหนุ่มถอยรถออกมาจากพุ่มไม้ แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังเซฟเฮ้าส์ ขณะที่นั่งรถมา เมขลาก็สงสัยว่าทำไมเขาไม่ก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD