[ร้านอาหารแห่งหนึ่ง]
ร้านอาหารแห่งนี้ถูกตกแต่งแบบล้านนา พุดตาลก็แปลกใจอยู่ว่าทำไมท่านถึงเลือกร้านอาหารแบบนี้ได้
"รอนานหรือยังคะท่าน"
"รอคุณพุดตาลไม่ว่าจะนานแค่ไหนผมก็รอได้ครับ" เกษมราษฎร์พูดพร้อมกับขยับเก้าอี้ให้
"ฉันไม่ใช่สาวๆ แล้ว ที่จะมาหยอดคำหวาน"
"แต่สำหรับผม คุณสวยกว่าสาวๆ อีก"
พุดตาลแอบอมยิ้มเล็กน้อย ไม่ว่าใจจะแข็งแค่ไหน ถูกหยอดคำหวานขนาดนี้ เป็นใครก็ต้องมีเขินกันบ้าง
"อิฉันไม่ยักรู้ว่ามีร้านอาหารแบบนี้อยู่ด้วยค่ะ" พูดตาลเริ่มชวนคุยเรื่องใหม่
"ถ้าคุณชอบ ผมจะพามาทานทุกวันเลย"
"ทุกวันเลย?"
"สั่งอาหารดีกว่าครับ" เกษมราษฎร์ส่งเมนูอาหารให้กับผู้หญิงตรงหน้าได้ดู "ฝากสั่งเผื่อผมด้วยนะครับ"
"ได้เลยค่ะเรื่องนี้อิฉันถนัด.." เกือบหยุดคำพูดตัวเองไว้ไม่ทัน ที่นางบอกว่าถนัดเพราะเวลาไปทานข้าวกับสามีที่ไร นางเป็นคนจัดการให้หมด
"เอ๊ะนั่นใช่ท่านพลเอกไหม"
"ไหน?" ได้ยินเพื่อนที่นั่งร่ว
