วันสุดท้ายของการพักผ่อนซึ่งสำหรับเธอหมายถึงมาพักผ่อนอย่างแท้จริง เพราะเมจิแทบไม่ได้ก้าวขาออกจากห้องเลยด้วยซ้ำ นับจากวันแรกที่เขาสองพี่น้องร่วมรักกับเธออย่างดุเดือด พ้นคืนนั้นเธอก็นอนซมจนเช้าวันนี้ซึ่งจะต้องเดินทางกลับในบ่ายวันนี้แล้ว
เมจิอาการดีขึ้นมากแล้วเธอมองใบหน้าสำนึกผิดของสองแฝดที่มองมายังเธออย่างเอ็นดู หลังจากเธอป่วยสองพี่น้องฝาแฝดก็ดูแลเอาใจใส่เธอเป็นอย่างดี ทั้งยังกล่าวขอโทษเธอเป็นร้อยรอบจนเธอต้องบอกให้เขาเลิกพูดสักที ดูแววตาที่มองเธอตอนนี้สิ เขาสองคนไม่ต่างจากลูกหมาตัวใหญ่ที่ถูกดุจนหูตก
“ถ้าเช้านี้หนูไม่ได้ออกไปกินอาหารทะเลข้างนอกล่ะน่าดู!”เธอพูดขึ้นขณะกำลังนั่งหน้ากระจกโดยมีแฝดคนน้องกำลังไดร์ผมให้เธออย่างใส่ใจ
มีอย่างที่ไหนมาเที่ยวทะเลทั้งทีแม้แต่น้ำทะเลเธอยังไม่ได้สัมผัส อาหารทะเลแม้จะพอได้กินบ้างเพราะสองแฝดสั่งมาให้เธอถึงห้องนอน แต่มันจะไปได้ฟีลเท่านั่งแกะปูริมหาดมองคลื่นกร
