พวกเขาพาชายวัยกลางคนที่เจอข้างถนนมายังร้านอาหารไม่ไกลจากตรงนั้นมากนัก เมื่อเห็นว่าเมจินั่งเผชิญหน้ากับผู้เป็นพ่อก็เตรียมจะย้ายตัวเองไปนั่งอีกโต๊ะเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวระหว่างพ่อลูก
“ไม่ต้องค่ะ ไม่มีอะไรเป็นความลับอยู่แล้ว”มือเรียวขาวรั้งชายเสื้อของแฝดคนน้องเอาไว้ พร้อมส่งสายตาให้กับแฝดคนพี่อย่างมีความหมาย ในใจเธอตอนนี้คล้ายกำลังแบกรับความรู้สึกหนักอื้งเอาไว้จนเต็มอก เธอไม่มีความกล้าพอแม้กระทั่งอยู่กับพ่อบังเกิดเกล้าตามลำพังด้วยซ้ำ
“ทำไมพ่อถึงอยู่ในสภาพนี้?”เมจิเปิดฉากตั้งคำถามกับผู้เป็นพ่อทันที เพราะนี่คือสิ่งที่เธอสงสัยมาตลอดตั้งแต่เจอเขาที่ริมถนน ทั้งที่แถวนี้ก็ไม่ได้ใกล้กับบ้านหรือที่ทำงานเขาสักนิด แถมสภาพที่ไม่ต่างจากคนไร้บ้านในตอนนี้ยอมรับว่าเธอเองก็แปลกใจไม่น้อย
“น้าเบญไล่พ่อออกจากบ้าน เขาพาสามีใหม่เข้าไปอยู่แทน”ผู้เป็นพ่อตอบลูกสาวอย่างขมขื่น เขาเหลือบมองลูกสาวและเด็กหนุ่มสองคนที
