“นั่นมันเมื่อก่อน แต่ตอนนี้…ไม่ใช่!”เขามองหญิงสาวที่ไร้มารยาท หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะยอมลงให้เธอทุกเรื่องเพราะปริมคือคนรักของเขา แต่ตอนนี้ต่างออกไป รอยยิ้มเย้ยหยันผุดขึ้นบนใบหน้า พลันนึกถึงอดีตที่เขาและเธอเคยมีร่วมกัน…อดีตที่ลึกซึ้งจนเขาลืมไม่ลงเลยทีเดียว
“ปริมคิดถึงไนท์จัง”ใบหน้าสวยปรุงแต่งด้วยเครื่องสำอางค์จนแน่นเผยรอยยิ้มนุ่มนวล มือเรียวขาวตั้งใจเคลื่อนไปคว้ามือของอีกฝ่ายมากุมไว้ ทว่าเขากลับชักมือกลับไปเสียก่อน ทำเธอรู้สึกเสียหน้าแต่ต้องเก็บอาการเอาไว้ก่อน
“อย่าอ้อมค้อม ผมไม่มีเวลาฟังเรื่องขายฝันของคุณนานขนาดนั้น”เสียงทุ้มต่ำกล่าวอย่างไร้อารมณ์ ใบหน้าหล่อแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่เต็มใจจะสนทนากับเธอต่อ ไนท์ปรายตามองหญิงสาวอย่างนึกสมเพช เขาต้องรีบไปเอาใจเด็กน้อยที่แอบอยู่ด้านหลัง
“ไนท์~ ยังโกรธปริมอยู่หรอ?”ร่างบางระหงรุกหน้าหนักขึ้นอีก เธออยากรู้เช่นกันว่าหากเธอทำมากกว่านี้เขาจะอ่อนลงให
