มือเรียวจับตะเกียบไว้มั่นก่อนจะคีบมันทีเดียวห้าชิ้นรวดจิ้มโชยุแล้วส่งเข้าปาก ความอร่อยแผ่ซ่านอยู่ในโพรงปากจนเธอไม่อยากกลืน อาหารตรงหน้าทำเธอมีความสุขมากจริง ๆ พี่เดย์ดีที่สุดเลย
เธอรู้สึกขอบคุณเขาในใจโดยไม่ได้พูดออกมา เอาไว้อยู่ต่อหน้าค่อยขอบคุณเขาอีกครั้งแล้วกัน ตอนนี้ขอสวาปามอาหารพวกนี้ก่อนนะคะพี่เดย์ อิอิ~
“อื้มมม อันนี้อร่อย”นาราคีบกุ้งเทมปุระทอดสีเหลืองกรอบน่าทานยัดเข้าปากเพื่อนที่กำลังเคี้ยวแซลมอนจนแก้มป่อง โดยในปากของตนเองก็มีกุ้งอีกตัว
“อ่ะ แตงกวา”เมจิแกล้งคีบมันส่งให้เด็กไม่กินผักพร้อมกับหัวเราะในลำคอเสียงเบา ริมฝีปากเล็กกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม
“ยี๋!!”ตะเกียบคีบแตงกวาญี่ปุ่นเหม็นเขียวไปวางข้างจานทันทีโดยไม่ลังเลเธอเกลียดผักที่สุดในโลก
“ฮ่า ฮ่า~”เสียงหัวเราะดังลั่นออกมาจากปากของเพื่อนขี้แกล้งอย่างเมจิ
“เส้นราเม็งนุ่มเด้งสู้ฟันม๊ากกกก จิชิมดู!!”นาราคีบเส้นราเม็งสีเหลืองอ่อนขึ้นใส่
