ปลายจมูกเล็กขยับไปมาเมื่อรับรู้ได้ถึงกลิ่นอาหารหอมกรุ่น เปลือกตาคู่สวยค่อย ๆ เปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า เมจิสอดส่ายสายตาสำรวจเพดานและรอบบริเวณห้องนอนที่เปิดไฟสลัวเท่านั้น
“หนูตื่นแล้ว ไปกินข้าวกัน”ไนท์นั่งทำงานอย่างเงียบเชียบภายในห้องทำงานที่เชื่อมกับห้องนอนส่วนตัว ทันทีที่ได้ยินเสียงขยับตัวของหญิงสาวที่นอนหลับไหลอยู่บนเตียง เขาจึงรุดเข้ามาดูเธออย่างรวดเร็ว
“พี่ไนท์!?”คิ้วเรียวขมวดมุ่นก่อนจะประมวลผลความทรงจำก่อนหน้า ภาพล่าสุดเธอหลับไปบนรถเขา แล้วทำไมตอนนี้เธอถึงมานอนอยู่ในห้องนอนของเขาได้
“ก็พี่ปลุกแล้วแต่หนูไม่ตื่น พี่ก็เลยพาหนูมานอนที่นี่ก่อน”เสียงนุ่มทุ้มกล่าวอย่างใจเย็น
เขาตอบพร้อมคลี่รอยยิ้มอบอุ่น ขายาวก้าวเข้ามาทรุดลงตรงข้างร่างที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง ฝ่ามือใหญ่ลูบผมนิ่มสลวยที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยให้เข้าที่เข้าทาง
“แล้วไหนหมาที่พี่บอก?”เธอถามหาสิ่งมีชีวิตอีกอย่างที่เป็นตัวแปรของข
