“พี่น่าจะกลับมาอาทิตย์หน้าเลย อยู่ได้ใช่มั้ย?”เสียงนุ่มทุ้มหันมาถามคนตัวเล็กอย่างนึกห่วงทันทีที่รถจอดเทียบหน้ารั้วบ้านของเธอ ก็เจ้าตัวทั้งเรียนทั้งทำงานตัวก็เล็กแค่นี้ไม่รู้จะขยันไปถึงไหน ข้าวปลาก็คงจะกินบ้างไม่กินบ้างดูจากข้อมือที่เล็กจิ๋วราวกับเด็กของเธอ สงสัยหลังจากกลับจากฮ่องกงเขาคงต้องไปเรียนทำอาหารเพิ่มอีกหลาย ๆ อย่างแล้ว
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ หนูโตแล้วนะ”ริมฝีปากเล็กได้รูปคลี่ยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวเรียงตัวกันอย่างเป็นระเบียบ
มือเรียวปลดเข็มขัดนิรภัยเพื่อเตรียมตัวลงจากรถ กว่าเขาจะมาส่งเธอก็ล่วงเลยไปเกือบตีหนึ่งแล้ว ซึ่งปัญหาไม่ได้อยู่ที่พี่ไนท์แต่เป็นเธอเองที่ไม่ตื่น เตียงพี่ไนท์ทั้งนุ่มทั้งหอมเธอที่เหนื่อยล้าขนาดนี้ก็นอนสบายเลย
“โตมากจริง ๆ พี่ไม่เถียง”ดวงตาคู่คจ้องมองหน้าอกหน้าใจที่โตเกินวัยไปหน่อยของคนรัก สัมผัสนุ่มหยุ่นเต็มไม้เต็มมือนี้เขาทำใจลืมไม่ลงจริง ๆ
“ลามก เพี๊ยะ!!!”เธอตีต้
