“สวัสดีครับคุณณิชา ถ้าหากมีอะไรไม่เข้าใจสามารถถามผมได้ทันทีเลยนะครับ” ผู้ชายตรงหน้ากล่าวกับฉันพร้อมรอยยิ้ม แล้วหลังจากนั้นไม่กี่นาทีเขาก็พูดว่า “ผมนที หรือจะเรียกว่าทีก็ได้ ผมเป็นเลขาส่วนตัวให้คุณดินครับ”
“ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณนที” ฉันยิ้มให้เลขาส่วนตัวของดิน
ผิดคาดแฮะ ที่นึกเอาไว้คือเลขาของดินน่าจะเป็นผู้หญิง
“จะแนะนำตัวอีกนานไหม คิดว่าวันนี้มีหน้าที่เท่านี้หรือไง” ดินส่งเสียงมาเอ็ดฉันกับคุณนที
“ขอโทษครับ” เสียงของดินทำเอาคุณนทีหน้าซีด
“ทำไมต้องดุขนาดนั้น” เข้ามาในห้องทำงานของดินแล้วฉันก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย คือรำคาญหรือวางอำนาจ เลขาเขาก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีสักหน่อย ก็แค่แนะนำตัว
“อ่านเอกสารเข้าใจหรือยัง” ขมวดคิ้วและตั้งคำถามกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ใช้อารมณ์นิด ๆ
“อะไรของดินเนี่ย จำเป็นอะไรต้องใช้อารมณ์ขนาดนั้น” ฉันแสดงความหงุดหงิดกลับบ้าง กระฟัดกระเฟียดเล็กน้อยก่อนจะเดินมานั่งอ
