“หือ... นี่แหวนมาอยู่ห้องดินได้ไง แต่นี่ไม่ใช่ห้องที่บ้านนะ ที่ร้านเหล้าก็ไม่ใช่”
“ห้องที่คอนโดมันไงครับคุณณิชา ตั้งแต่เลิกรากันคุณก็ไม่คิดจะรู้อะไรเกี่ยวกับมันเลยเหรอครับ”
“นี่เรซ เลิกพูดเหน็บแหวนได้แล้ว แหวนรู้แล้วว่าเมื่อคืนทำตัวไม่น่ารักกับเรซ แหวนขอโทษ ส่วนเรื่องของดิน พอเลิกกันแหวนก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจแล้วไหม”
“ใส่ใจในฐานะเพื่อนก็ได้แหวน เหมือนที่แหวนรู้เรื่องของเรซกับเพื่อนคนอื่น ๆ ไง”
“ไม่เอาอะ มันไม่เหมือนกันขนาดนั้น” พูดตามตรงก็ เพื่อนที่คิดแค่เพื่อน กับอดีตสามีที่เปลี่ยนมาเป็นเพื่อน ยังไงซะคนสองคนก็เป็นแบบเดียวกันไม่ได้อยู่แล้ว
“จากเหตุการณ์เมื่อคืนก็พอเข้าใจได้อยู่ว่าทำไมถึงไม่เหมือนกัน” ทำไมเรซต้องทำหน้ามีเลศนัยด้วยอะ
“เมื่อคืนทำไมอะ เกิดอะไรขึ้นบ้าง ไหนเล่าหน่อยเรซ แล้วเรากลับกันมายังไง ทำไมเรซถึงไปกลับเร็ว ช่วยอธิบายให้แหวนหายงงทีเถอะ” เริ่มใส่อารมณ์เริ่มงี่เง่าละ เพรา
